Chapter Title : സിദ്ധാർത്ഥം 3 [ദാമോദർജി]

അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ സ്പർശിക്കാതിരിക്കുക, അത്രേയുള്ളു സിംപിൾ” (മോശം സ്പർശനത്തെ കുറിച്ചാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്)

“എല്ലാവരും നിന്നെ പോലെ ചിന്തിച്ചാൽ പീഡനങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ആകും, പക്ഷെ ഈ കണക്കിന് പോയാൽ അത് നടക്കുമെന് എനിക്ക് തിന്നുന്നില്ല”

അങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ വണ്ടി മായേച്ചിയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ എത്തി, മായേച്ചി ഇറങ്ങി പോവാൻ നേരത്ത് എന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഞാൻ മായേച്ചിക്ക് കൊടുത്തു. മായേച്ചിയെ ആക്കി ഞാൻ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും സമയം എട്ടരമണി ആയിരുന്നു, അച്ഛനും അമ്മയും ഇപ്പോഴും എത്തിയിട്ടില്ല. ദേവൂച്ചിയും ചിന്നുവും ടീവിയിൽ ലയിച്ചിരിപ്പാണ്. കാലത്തെതൊട്ട് വെറുതെ ഇരുന്നത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ചെറിയ ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു, ദേവൂച്ചി വന്ന് എനിക്ക് ചോറെടുത് തന്നിട് വീണ്ടും ടിവിയുടെ മുന്നിൽ പോയിരുന്നു, ചിന്നുവാണെങ്കിൽ അവിടെ നിന്നും അനങ്ങുന്നില്ല, ഞാൻ പിന്നെ കൂടുതൽ വെറുപ്പിക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് റൂമിൽ കെറി കതകടച്ചു, കുറച്ച് നേരം ഫോണിൽ കുത്തി ഇരുന്നു, അപ്പോഴാണ് വാട്സാപ്പിൽ ഒരു പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പറിൽ നിന്നും മെസ്സേജ് വന്നത്. അത് മായേച്ചി ആണെന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ റിപ്ലൈ കൊടുത്തു, അന്ന് രാത്രി ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് നേരം ചാറ്റ് ചെയ്തു, അവസാനം രവിയേട്ടൻ വന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് മായേച്ചി പോയപ്പോഴാണ് അന്നത്തെ ഞങ്ങളുടെ ചർച്ചകൾ അവസാനിച്ചത്, അപ്പോൾ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എത്തി കാണും, കാരണം അച്ഛന്റെ തേര് നയിക്കുന്ന രവിയേട്ടൻ അവിടെ എത്തിയലോ. ആ വാട്സ്ആപ്പ് ചാറ്റിൽ സംഭവിച്ച മഹത്തായകാര്യം എന്തെന്നാൽ, ഞങ്ങളുടെ ഒത്തുചേരലിനുള്ള സമയവും ദിവസവും സ്ഥലവും കുറിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നു ഞങ്ങൾ അതിനിടയിൽ. സ്ഥലം ഇവിടെ നിന്നും ഒരു പത്തുപതിനഞ്ചു കിലോമീറ്റർ ദൂരെയുള്ള എന്റെ സുഹൃത്ത് സുഹൈലിന്റെ വീട്, ദിവസം ഈ വരുന്ന വെള്ളിയാഴ്ച. സുഹൈലിന്റെ വീട്ടുകാർ ദുബായിലാണ്, അവനും അവന്റെ ഒരു കസിനും ആണ് അവിടെ താമസിക്കുന്നത്, അവർ രണ്ടുപേരും രാവിലെ ജോലിക്ക് പോയാൽ രാത്രിയെ വരു, എന്റെ ഒരുവിധം എല്ലാ ചെങ്ങായിമാരുടെയും കളിക്കളം സുഹൈലിന്റെ വീടാണ്, ഞങ്ങൾ അത് തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. വെള്ളിയാഴ്ച മായേച്ചിക്ക് ഒന്ന് സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോവേണ്ട അത്യാവശ്യം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ടെക്സ്റ്റയിൽസിൽ ലീവ്