Chapter Title : സിദ്ധാർത്ഥം [ദാമോദർജി]

സോറി പറയാൻ വിട്ട് പോയി ഹാപ്പി മാരീഡ് ലൈഫ്” അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നെ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്.ഞാൻ എണിറ്റു ഡ്രസ്സ്‌ ധരിച്ചു.അതിനിടയിൽ അവൾ കരയുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “സിദ്ധു.....ഐ വിൽ മിസ്സ്‌ യൂ ബാഡ്‌ലി...എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനെ ധിക്കരിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി...നീ എന്നെ വെറുക്കരുത്.” “മതിയടി നിന്റെ ഒര് മുതലക്കണ്ണീര്....നിന്റെ കസിൻ ജെറി ഇല്യേ അവൻ എന്റെ സ്‌കൂൾമൈറ്റ് ആണ്.അവൻ എന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു.പാവം നിന്റെ അച്ഛനെ നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കുറ്റം പറയുന്നേ.നിന്റെ ഇഷ്ടം ഇതാണെങ്കിൽ നീ പൊയ്ക്കോ എനിക്ക് നിനോട് ദേഷ്യം പോയിട്ട് നിന്നെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഇന്നി ചിന്ദിക കൂടി ഇല്ല.ജോലിയും കൂലിയും ഇല്ലാതെ എന്നെകാൾ എത്രയോ ബെറ്റർ ആണ് ഈ അമേരിക്കകാരൻ പയ്യൻ. അപ്പം മോള് തുണിയെല്ലാം വാരിചുറ്റി പോയി ആന്റിടെ അടുത് കിടന്നോ.നാളെ രാവിലെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഉള്ളതല്ലെ.” അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ തല കുനിച്ചിരിക്കയാണ്. “ഒര് കാര്യം കൂടി പറയാൻ ഇണ്ട്....ഈ പാടുകൾ ഒക്കെ ഉണങ്ങുന്ന വരെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് നിന്റെ കെട്ടിയോനെ കൊണ്ട് തൊടീക്കയാതെ സൂക്ഷിച്ചോ.ഇലയെങ്കിൽ കല്യാണം ഡിവോഴ്സ് ഒക്കെ ഒറ്റ ദിവസം തന്നെ നടക്കും” (അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ എന്റെ പല്ലും നീക്കവും കൊണ്ട പാടുണ്ട്, വലത്തേ മുല്ല മുറിഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്) അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പൊന്നു.ആരും കാണാതെ ഞാൻ പുറത്ത് പീറ്റർ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി.വിയർത്തു കുളിച് പണ്ടാരമടങ്ങി വന്ന എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവന് കാര്യം മനസിലായി കാണണം, അവൻ ചിരി തുടങ്ങി. പീറ്റർ:- ഇതൊക്കെ നിനെകൊണ്ടേ സാധിക്കു മൈരേ ഞാൻ ഒര് ചമ്മിയ ചിരി പാസ്സാക്കി ഞാൻ:- ഡാ നീ ആ പെഗ് അടിച്ചോ പീറ്റർ:-ഇല്ല വണ്ടിലിൻഡ്‌ ഞാൻ സ്കൂട്ടറിന്റെ സീറ്റ്‌ പൊന്തിച്ചു കുപ്പി എടുത്ത് ഒറ്റ വെലിക്കി അതിൽ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന സാധനം അകത്താക്കി പീറ്റർ:- മതി വാ വണ്ടി കേറ് വീട്ടിൽ പോവാ ഞാൻ:- എന്റെ വണ്ടി നിന്റെ വീട്ടിലാ പീറ്റർ:- അത് ഇനി നാളെ എടക്കാ ഞാൻ:-ഒക്കെ ഒക്കെ മൈ ബോയ് വണ്ടി