Chapter Title : സിദ്ധാർത്ഥം [ദാമോദർജി]

അവന് കാര്യം മനസിലായി കാണണം, അവൻ ചിരി തുടങ്ങി. പീറ്റർ:- ഇതൊക്കെ നിനെകൊണ്ടേ സാധിക്കു മൈരേ ഞാൻ ഒര് ചമ്മിയ ചിരി പാസ്സാക്കി ഞാൻ:- ഡാ നീ ആ പെഗ് അടിച്ചോ പീറ്റർ:-ഇല്ല വണ്ടിലിൻഡ്‌ ഞാൻ സ്കൂട്ടറിന്റെ സീറ്റ്‌ പൊന്തിച്ചു കുപ്പി എടുത്ത് ഒറ്റ വെലിക്കി അതിൽ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന സാധനം അകത്താക്കി പീറ്റർ:- മതി വാ വണ്ടി കേറ് വീട്ടിൽ പോവാ ഞാൻ:- എന്റെ വണ്ടി നിന്റെ വീട്ടിലാ പീറ്റർ:- അത് ഇനി നാളെ എടക്കാ ഞാൻ:-ഒക്കെ ഒക്കെ മൈ ബോയ് വണ്ടി പോട്ടെ അങ്ങനെ അവൻ എന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി വണ്ടി പറത്താൻ തുടങ്ങി.ഇന്നി ഒര് 10 മിനിറ്റ് ഉണ്ട് എന്റെ വീടെത്താൻ.ആ സമയം എന്തായാലും വെറുതെ കളയണ്ട.ഞാൻ എന്റെ വീട്ടുകാരെ പരിചയപ്പെടുത്താം. 1)എന്റെ അച്ഛൻ ഭാസ്കരൻ(52) വയസ്. അച്ഛന്റെ കാരണവന്മാരായി ഒരുപാട് സ്വത്തുണ്ടാക്കി വെച്ചത് കൊണ്ട് അച്ഛൻ ടൗണിൽ പേരിനൊരു ടെക്സ്റ്റയിൽ ഷോപ്പ് നടത്തുന്നുണ്ട്.പക്ഷെ അച്ചാച്ചൻ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് വാങ്ങി കൂടിയ ഊട്ടിയിലെ പച്ചക്കറി തോട്ടവും, മുന്നാറിലെ തേയിലത്തോട്ടവും നോക്കി നടത്തലാണ് പ്രധാന വിനോദം.അതുകൊണ്ട് തന്നെ മാസത്തിൽ പകുതി ദിവസം അച്ഛൻ നാട്ടിൽ ഉണ്ടാവില്ല. 2)എന്റെ പൊന്നമ്മ....ശ്രീജ(47)വയസ്സ്.അമ്മ ഒര് പകുതി ഹൗസ് വൈഫ് ആണ്, കാരണം അച്ഛൻ ഇല്ലാത്ത സമയം അമ്മയാണ് ടെക്സ്റ്റയിൽ നോക്കി നടത്താറ്.എന്നോടും അനിയത്തിയോടും ഒഴിച്ച് ബാക്കി എല്ലാരോടും നല്ല വിനയത്തോടെ പെരുമാറുന്ന ഒര് പാവം മലയാളി വീട്ടമ്മ. 3) എന്റെ അനിയത്തികുട്ടി....ചിന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുന്ന ഞങ്ങടെ ചൈതന്യ(20) വയസ്സ്.ഇപ്പോൾ ഡിഗ്രി ഫൈനൽ ഇയർ സ്റ്റുഡന്റസ് ആണ്.അച്ഛനെ