Chapter Title : സിന്ധു കൂട്ടുകാരന്റെ ഭാര്യ [Master]

പിടിക്കാനുള്ള ത്വര നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ഞാന്‍ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടു. അതെ, അവള്‍ ചന്തികള്‍ എന്റെ കുണ്ണയില്‍ കൂടുതല്‍ അമര്‍ത്തുകയാണ്. എന്റെ ശ്വസനവേഗത അമിതമായി കൂടി. അവള്‍ കടിയിളകി സുഖിച്ച് നില്‍ക്കുകയാണ് എന്നെനിക്ക് അവളുടെ അടുത്ത വാചകത്തില്‍ നിന്നും മനസിലായി.

“ഇവിടെത്തന്നെ നില്‍ക്കാം. ഇരുട്ടത്ത് തപ്പിത്തടഞ്ഞ് വീഴണ്ട. കരണ്ട് വരുമാരിക്കും” വീണ്ടും അവള്‍ ചിരിച്ചു.

“ഇടിവെട്ടി ഫീസ്‌ പോയതാ. രാത്രി അവന്മാര് കെട്ടാന്‍ വരില്ല; അതും ഈ കൊടും മഴയത്ത്” ശക്തമായി കിതച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. സിന്ധുവിന്റെ നനവ് മാറാത്ത മുടി എന്റെ മുഖത്തുരുമ്മി.

“ചേട്ടന് ബോധം പോകാന്‍ നില്‍ക്കുവാരുന്നു കരണ്ട് പോകാന്‍” സിന്ധു നിതംബങ്ങള്‍ ഇളക്കിച്ചിരിച്ചു. അവള്‍ എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് അത് നന്നായി അമര്‍ത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“പുറത്ത് കതക് തുറന്നു കിടക്കുകയാണ്; വല്ല കള്ളന്മാരും കേറിയാല്‍” ഞാന്‍ അവളെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തി.

“അയ്യോ..അതടയ്ക്കണം..” സിന്ധു പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത് ഞാനറിഞ്ഞു. അവളുടെ ചുടുനിശ്വാസം എന്റെ മുഖത്തടിച്ചു.

“എന്റെ പിന്നാലെ വാ” പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ നിന്നിടത്ത്‌ നിന്നും മാറി.

“യ്യോ ഞാനൂടി” അവള്‍ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കൈയില്‍ കടന്നു പിടിച്ചു. എന്റെ ശരീരം അവളുടെ സ്പര്‍ശനത്തില്‍ അടിമുടി തരിച്ചു.

അവളെയും കൊണ്ട് ഞാന്‍ പുറത്തെ റൂമിലെത്തി. അവിടെ മുറിയിലെ അത്ര ഇരുട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“കതകടച്ചിട്ട് കിടന്നോളാമോ? ഞാന്‍ പൊക്കോട്ടെ?” അവളുടെ മനസ്സറിയാനായി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. ഇരുട്ടില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പരസ്പരം കാണാമായിരുന്നില്ല.

“എന്നെ തനിച്ചാക്കീട്ടോ? ഈ മഴയത്ത്?”

“എനിക്ക് പോണ്ടേ?”

“ചേച്ചി അവിടില്ലല്ലോ? പിന്നെ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നിട്ട് എന്തെടുക്കാനാ?” സിന്ധു വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

“ഇവിടെന്തെടുക്കാനാ”

“കൂട്ടുകാരനെ സഹായിക്കരുതോ?”

“സഹായിച്ചല്ലോ?”

“ഹും, മുറീല്‍ കേറ്റിയെങ്കിലും കട്ടിലിന്റെ നടുക്കോട്ടു ഞാനല്ലേ കേറ്റിയത്”

“ഇനീം നടുക്കോട്ടു കേറ്റണോ”

സിന്ധു ഇളകിച്ചിരിച്ചു.

“കതകടയ്ക്ക്” അവള്‍ മുലകള്‍ എന്റെ കൈകളില്‍ അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് പിറുപിറുത്തു. ഞാന്‍ മൂളിയ ശേഷം ചെന്ന് കതകടച്ചു കൊളുത്തിട്ടു.

“അടുക്കളേല്‍ പോയി നോക്കാമോ” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“ഇരുട്ടിലെനിക്ക് പേടിയാ..എന്റെ കൂടെ വാ..”

അവള്‍ എന്റെ കൈയില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചു. ഞാന്‍ ഒപ്പം ചെന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില്‍ അവളുടെ രൂപം എനിക്ക് അവ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. എങ്ങും മുട്ടാതിരിക്കാന്‍ കരുതലോടെയാണ് അവള്‍ നടന്നിരുന്നത്.

“ശ്ശൊ ഇതെന്തുവാ”