Chapter Title : സിന്ദൂര രേഖപോലെ 2 [Ajitha]

മക്കളും മരിച്ചുപോയി

എണീറ്റയാളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ വന്നു

ഞാൻ : ഷെമിക്കു ചേട്ട

അയാൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.എന്തായാലും ഇനി രാവിലെ പോകാൻ പറ്റു  ഞാൻ ഡ്രസ്സ്‌ മാറാൻ വേണ്ടി ബാഗ് നോക്കി. അപ്പോളാണ് ഓർമ വന്നത്, ബാഗ് വണ്ടിയിൽ ആണെന്ന കാര്യം. ഞാൻ  പുറത്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അയാൾ തടഞ്ഞു.

ആദിവാസി : എപ്പോൾ പോകേണ്ട ആന അവിടെ കാണും

ഞാൻ : എനിക്കു ഡ്രെസ് ഒന്ന് മാറണം, ഇതിട്ടോണ്ട് കിടക്കാൻ പറ്റില്ല

ആദിവാസി : ഇവിടെ എന്റെ മകളുടെ തുണികൾ ഉണ്ട്‌ നിങ്ങളൊന്നു ഇട്ടുനോക്ക്

ഞാൻ വിചാരിച്ചു ശെരിയാണ്. വെറുതെ പുറത്തുപോയി ആനയുടെ ചവിട്ടു കൊള്ളേണ്ടന്ന്. ഞാൻ അവിടെ ഒരു ബോക്സിൽ നോക്കി. എല്ലാം ചെറിയ പാവാടയും മറ്റുമാണ്. ഞാൻ പിന്നെയും നോക്കി.

ഞാൻ : നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ തുണിയൊന്നും ഇല്ലേ

ആദിവാസി : ഇല്ല എല്ലാം പോയി ആകെയുള്ളത് മകളുടേത്‌ മാത്രമാണ്. ഞാൻ പിന്നെയും പരാതി. അപ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് ഒരു t ഷർട് കിട്ടി ഞാൻ അത്  ഒരു സൈഡിൽ മാറി നിന്നു ഒരുവിധം വലിച്ചു കേറ്റി ഇട്ടു. ഒരു പാവാടയും എടുത്തിട്ട് അല്പം ടൈറ്റ് ആണ് എന്നാലും എയർ കേറും. ഒരു പ്രോബ്ലം ഉണ്ടായിരുന്നു നേരത്തതാ കളിക്ക് ശേഷം ബ്രായും പാന്റിയും മാറ്റി വച്ചേക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ വിചാരിച്ചു ആര് കാണാൻ എന്ന്. അങ്ങനെ അയാളുടെ അടുത്തെത്തി. അയാൾ എന്നെ അടിമുടി നോക്കിട്ടു പറഞ്ഞു

ആദിവാസി : എന്റെ മോളെ പോലെത്തന്നെയുണ്ട്.

ഞാൻ : മോളായിട്ടുതന്നെ കണ്ടോളു മോളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരച്ഛന്റെ ദുഃഖം എനിക്കു മനസ്സിലാകും.

ഞാൻ അവിടെ പായിൽ ഇരുന്നു

ആദിവാസി : മോൾ കിടന്നോളു ഞാൻ വെളിയിൽ പോയി കിടക്കാം

ഞാൻ : അദെന്തിനാ, സ്വന്തം മോളെപോലെയല്ലേ എന്നെ കണ്ടത് ?. ആണെങ്കിൽ ഇവിടെ കിടന്നോളു

ആദിവാസി : ശെരി മോളെ

അങ്ങനെ വിളക്കിന്റെ വെട്ടം കുറച്ചു. ഞാൻ അയാൾക്ക്‌ പുറം തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

ആദിവാസി : മോളെ ഞാനൊന്നു കേട്ടി പിടിച്ചോട്ടെ

ഞ്ഞാ

ഞാൻ: അതിനെന്താ,

അയാളെന്നോട് ചേർന്ന് കിടന്നിട്ടു