Chapter Title : സിന്ദൂര സന്ധ്യ 2 [ധനഞ്ജയന്‍]

ഉയരമേ ഉള്ളു മീഡിയം തടി ചുരിദാറിന്റെ മുറികൈക്ക് വെളിയില്‍ തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന മാംസം നനുത്ത രോമങ്ങള്‍ സുന്ദരമാക്കുന്നു ഇട്ടിരിക്കുന്ന ലെഗ്ഗിന്‍സ്‌ കണ്ടാല്‍ കാമ്പുള്ള തുടകളില്‍ ഉള്ള തോലിയനെന്നു തോന്നും ബാഗിന്റെ വള്ളിയില്‍ അമര്‍ന്ന പല്‍കുടങ്ങള്‍ മിനുസമാര്‍ന്ന കഴുത്ത് വെറുതെ കിടന്നിട്ടും സുന്ദരമാണ്

എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കണേ

എന്റെ പെണ്ണിനെ പിന്നര് നോക്കാന്‍

ആണോ

അതെ ചേച്ചി

ഞാന്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു കൊടുത്തു

ഓക്കേ ഞാന്‍ പോണു

പോയിട്ട് വരാമെന്നു പറ

എന്റെ അന്നുകള്‍ വിരഹം പ്രതിഫലിപ്പിച്ചോ അതുകണ്ടാവണം ചേച്ചി തിരിച്ചു വന്നു എന്റെ മുഖത്തേക്ക് മുഖമാടുപ്പിച്ചു

ILOVEU

ഞാന്‍ സ്തബ്ധനായി നിക്കേ എന്റെ സിന്ധു നടന്നു കാഴ്ച്ചയില്‍ നിന്നും മറഞ്ഞു

ഞാന്‍ തിരിച്ചുപോന്നു രാത്രി എപ്പോഴോ മയങ്ങി പോയ എന്നെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ഉണര്‍ത്തി

ഹലോ

എന്റെ ചെക്കന്‍ ഉറങ്ങിയോ

ഹലോ ചേച്ചി എത്ര തവണ വിളിച്ചു സ്വുച്ച് ഓഫ് ഞാനാകെ വിഷമിച്ചു പോയി ഇപ്പൊ എവിടെയാ വീടെത്തിയോ

എത്തി മോനെ

സന്ദീപ്‌ ഉണ്ടോ

ഉണ്ട്

സംസാരിച്ചോ

ങ്ങും

എന്ത് പറഞ്ഞു

അവന്‍ എത്തിയിട്ട് ദിവസം കുറെയായി

നമ്മുടെ കാര്യം പറഞ്ഞോ

പറഞ്ഞു അവനു പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ കഴിയുന്നില്ല എങ്ങിലും വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞില്ല. അവന്‍ മറ്റെന്നാള്‍ പോകും

ചേച്ചി

എന്താ

ചേച്ചിയെ എനിക്ക് വേണം

നിന്റെ അമ്മയോട് സംസാരിക്കണമെന്ന അവന്‍ പറയുന്നേ

വേണ്ട അരുമാറിയേണ്ട

ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ വിളിക്കാം രാവിലെ

ഓക്കേ

ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് മനസിലായി എന്റെ ആഗ്രഹം പൂവണിയാന്‍ പോകുന്നു. എന്റെ സിന്ധു എന്റെ ഭാര്യയാകാന്‍ പോകുന്നു അവളൊരിക്കലും വിചാരിക്കാത്ത പോലെ