Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 10 [അജിത് കൃഷ്ണ]

നിന്നു. അഞ്‌ജലി :എന്തെ വായ് അടഞ്ഞു പോയോ. വൈശാഖൻ :അഞ്‌ജലി നീ കുറച്ചു ഓവർ ആകുന്നുണ്ട്,, എല്ലാം കേട്ടും കണ്ടും ആണ് ഞാൻ ഇരിക്കുന്നത് എപ്പോഴും എനിക്ക് ചിലപ്പോൾ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്ന് വരില്ല. മേടിക്കും നീ എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന്. അഞ്‌ജലി :ഓഹ് വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ അല്ല തല്ലണ്ടത് നാട്ടിൽ ഉള്ള ഗുണ്ടകളെയാ. വൈശാഖൻ :നിന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. പിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് ലേറ്റ് ആയിട്ടേ വരുകയുള്ളു. അത് പറയാൻ വേണ്ടി ഒന്ന് വിളിച്ചതാണ്.

അഞ്‌ജലി :ജോലിയിൽ ആത്മാർത്ഥ കൂടിയോ,, ആ ശെരി അതങ്ങ് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ ആദ്യമേ. വൈശാഖൻ :അതിന് നീ ചാടി കടിച്ചു സംസാരിക്കാൻ വരുമ്പോൾ. അഞ്‌ജലി :ഞാനോ നിങ്ങൾ അല്ലെ എന്നോട് കയർത്തു വന്നത്. വൈശാഖൻ :ദേ വീണ്ടും തുടങ്ങി. അഞ്‌ജലി ക്ഷമയ്ക്ക് ഒരു പരിധി ഉണ്ട്. നീ വെച്ചിട്ട് പോ പറഞ്ഞാലും മനസ്സിൽ ആകില്ല. എന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് തിരിച്ചു ഒന്നും പറയാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ അമർഷം ഇരച്ചു വരുക ആയിരുന്നു. കൈയിൽ ഇരുന്ന മൊബൈൽ ഫോൺ മേശപുറത്തേക്ക് വലിച്ച് എറിഞ്ഞു. അത് ചെന്ന് വീണത് കല്യാണ ഫോട്ടോയുടെ മുകളിലേക്കും. പെട്ടന്ന് ഡോർ സൈഡിൽ എന്തോ അനങ്ങുന്നത് പോലെ അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് തോന്നി. അവൾ അങ്ങോട്ട്‌ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മൃദുല അവിടെ എല്ലാം കണ്ടും കെട്ടും നിൽക്കുക ആയിരുന്നു. മൃദുല ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്നു അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് അവളെ കണ്ടു പ്രതേകിച്ചു ഭാവ മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. മൃദുല കൈയിൽ ബാത്ത് ടൗവ്വൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് നിൽപ്പ്. അവൾ കുളിക്കാൻ പോകുക ആണെന്ന് അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് മനസിലായി. മൃദുല മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നതും ബാത്‌റൂമിന്റെ ഡോർ ചാരുന്നതും സൗണ്ട് അവൾ കേട്ടു. പെട്ടന്ന് അഞ്‌ജലി ഡോർ ഒന്ന് മെല്ലെ ചാരി മേശ സൈഡിലേക്ക് വന്നു. മേശ മുകളിൽ ഇരുന്ന കല്യാണത്തിന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്തു എന്നിട്ട് അത് നോക്കി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അഞ്‌ജലി :എന്തൊക്ക ആയിരുന്നു കല്യാണത്തിന് മുൻപ് തേനേ പാലേ ഇപ്പോൾ എന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടം