Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 11 [അജിത് കൃഷ്ണ]

എപ്പോളോ ഞാൻ എടുത്ത മണ്ടൻ തീരുമാനം ആണ് ആ താലി. വിശ്വനാഥൻ :മോളെ നിന്നെ കണ്ടാൽ ഒന്ന് പെറ്റത് ആണെന്ന് ഒരിക്കലും പറയുക ഇല്ല. അത് നിന്റെ പൂഞ്ഞാൻ ഭർത്താവ് ആയത് കൊണ്ട് അല്ലെ. നീ ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത് വേറെ ആരേലും ആയിരുന്നു എങ്കിൽ എപ്പോഴേ ഇതൊക്കെ ഉടഞ്ഞു തൂങ്ങി പോയേനെ. അഞ്‌ജലി :ഉം മനസ്സിൽ ആയി ചേട്ടാ എല്ലാം എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ കഴിവ് ഇല്ലായ്മ തന്നെ ആണ്. അത് കൊണ്ട് ആണ് ഈ താലി ഇട്ട് കൊണ്ട് തന്നെ ചേട്ടന്റെ മുൻപിൽ ഞാൻ കിടന്നു തരുന്നത്. വിശ്വനാഥൻ :ഇത് കഴുത്തിൽ കിടക്കുമ്പോൾ എന്താ മോളെ നിനക്ക് ഫീൽ ചെയുന്നത്. അഞ്‌ജലി :ഈ താലി ഇട്ട് കൊണ്ട് മറ്റൊരാൾ എന്നിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ആ സുഖം എനിക്ക് അറിയണം ചേട്ടാ. വിശ്വനാഥൻ :അത് ഞാൻ മോൾക്ക് അറിയിച്ചു തരാം മോളെ. ആയാൽ അഞ്‌ജലിയുടെ മുലകൾ ഒന്ന് കൈ കൊണ്ട് ഞെരിച്ചും മറ്റത് വായ്ക്കുള്ളിൽ ഇട്ട് ചപ്പിയും അവളെ ഓരോ അണുവും ആയാൽ ആസ്വദിച്ചു ചെയുക ആയിരുന്നു. ആയാൽ വായ മുലകളിൽ നിന്നും എടുത്തു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. വിശ്വനാഥൻ : മോൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഏജ് എത്ര ആയി.? അഞ്‌ജലി :38,, എന്തെ? വിശ്വനാഥൻ :ഒന്നുമില്ല മോളെ 38 വയസ്സ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോഴും മോള് ചെറുപ്പം തന്നെ ആണ്. ജീവിതം നല്ല പോലെ ആസ്വദിക്കേണ്ട സമയം. മോൾക്ക് എന്റെ പ്രായം അറിയണോ. അഞ്‌ജലി :ഉം എത്ര ആയി? വിശ്വനാഥൻ :എനിക്ക് 57 കഴിഞ്ഞു. അഞ്‌ജലി :അയ്യോ 57ഓ. വിശ്വനാഥൻ :എന്താ മോളെ ഇഷ്ടം ആയില്ലേ. അഞ്‌ജലി :അത് കൊണ്ട് അല്ല ഈ പ്രായത്തിലും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യാൻ എന്തൊരു ഇന്ട്രെസ്റ് ആണ്. അത് ആലോചിച്ചു പറഞ്ഞതാ. വിശ്വനാഥൻ :എനിക്ക് പ്രായം ഒരുപാട് ആയപോലെ തോന്നിയില്ല മോളെ. സുഖിക്കാൻ പറ്റുവോളം സുഖിക്കണം അല്ലാതെ മോൾടെ കെട്ടിയോനെ പോലെ ഒന്ന് വെടി വെച്ചിട്ട് തോക്കെടുത്തു ആജീവനാന്തം കീഴിൽ തൂക്കി ഇട്ടോണ്ട് നടക്കാൻ അല്ല. അഞ്‌ജലി :അങ്ങേരു അങ്ങനെ നടക്കുന്നത്