Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

:എന്റെ ദിവ്യ മോളെ, ഈ അഞ്‌ജലി മോളെ പോലെ നല്ല സെറ്റപ്പ് ആയിട്ട് ഒന്ന് അണിഞ്ഞു ഒരുങ്ങി നിൽക്കാഞ്ഞത് എന്താ !? ദിവ്യ :ഉം പിന്നെ അതെ ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെ അല്ലെ നിൽക്കുന്നത് പിന്നെന്താ, പിന്നെ ഞാൻ കുളിച്ചിട്ടുണ്ട് നല്ല അടിപൊളി ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല എങ്കിലും. വിശ്വനാഥൻ :ഈ നാടൻ സ്റ്റൈലിൽ ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ ഒരു മാതിരി ഫീൽ ആണ് മോളെ. ദിവ്യ :എന്തിനു കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നമുക്ക് ഉടു തുണി പോലും കാണുക ഇല്ലല്ലോ, പിന്നെന്തിനാ വെറുതെ അതൊക്ക എടുത്തു ഇട്ട് നിൽക്കുന്നത്. വിശ്വനാഥൻ ബെഡിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് അഞ്‌ജലിയെ നോക്കി. അവളുടെ മാദക മേനി കണ്ടിട്ട് അയാൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതെ സമയം ദിവ്യ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കതകിന്റെ കുറ്റി ഇടുക ആയിരുന്നു. ദിവ്യ തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ നിതംബരങ്ങൾ കണ്ടു അയാൾക്ക് കൊടി മരം ഉയർന്നു പൊങ്ങി. അയാളുടെ സ്വപ്നസുന്ദരിമാരെ രണ്ടു പേരെയും ഒരേ സമയം തന്റെ മെത്തയിൽ കിട്ടിയതിൽ അയാൾക്ക് അതീവ സന്തോഷം തോന്നി. രണ്ടു പേരെയും നല്ല പോലെ പണ്ണി തകർക്കുക അത്‌ മാത്രം ആയി അയാളുടെ ചിന്ത. ദിവ്യ കതകിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് അഞ്‌ജലിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു എന്നിട്ട് അവളുടെ തോളിൽ കൈ ഇട്ട് കൊണ്ട് അവളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു വിശ്വനാഥൻ ഇരിക്കുന്ന ബെഡിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വിശ്വനാഥന്റെ അടുത്തായി തന്നെ അഞ്‌ജലി ഇരുന്നു. അവളുടെ ഇടതു വശം ചേർന്ന് ദിവ്യയും ഇരുന്നു. അയാൾ കൈ എടുത്തു ഉയർത്തി അവളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു മെല്ലെ ഉയർത്തി. ആ നാടൻ ചരക്കിന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ കണ്ട്രോൾ പോയി തുടങ്ങി. ദിവ്യ അതെ സമയം അഞ്ജലിയുടെ പിന്നിൽ ചേർന്ന് ഇരുന്നു കൊണ്ട് അവളെ കൂടുതൽ സജ്ജയാക്കുക ആയിരുന്നു. വിശ്വനാഥന്റെ വിരലുകൾ

അഞ്‌ജലിയുടെ ചുണ്ടുകൾ തടവി മെല്ലെ അതിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു ഞെക്കി. പെട്ടന്ന് ഒന്ന് വേദന എടുത്തത് കൊണ്ട് ആകാം അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അവളിൽ നിന്ന് മുളക് കടിച്ചത് പോലെ ഒരു സൗണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.