Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

നിന്നെ പച്ചയ്ക്ക് കാണാൻ ആണ് ഭംഗി. ദിവ്യ :ഓഹ് ടീച്ചറെ ആൾക്ക് മുട്ടി തുടങ്ങി ഇനി തീയും പുകയും കണ്ടേ പുള്ളിക്കാരൻ വീടു. അഞ്‌ജലി ഒരു പുതുമണവാട്ടിയെ പോലെ ചിണുങ്ങി പുഞ്ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് ഓപ്പൺ ആക്കി വെച്ചിരുന്ന ബ്ലൗസ് മുഴുവൻ ആയി ഊരി മാറ്റി. ശേഷം അയാളെ നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ ബ്രായും വേർപെടുത്തി അതോടെ വെണ്ണക്കൽ കൊത്തി വെച്ചത് പോലെ ഒരു രൂപം തന്റെ മുൻപിൽ ഇരിക്കുന്നു എന്ന് അയാൾക്ക്‌ തോന്നി. തന്റെ മുൻപിൽ പുഞ്ചിരി തൂകി ഇരിക്കുന്നത് മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യ ആണെന്ന് ഉള്ള ചിന്ത അയാൾക്ക്‌ കുറച്ചു കൂടി ആസക്തി നൽകി. വിശ്വനാഥൻ :മോള് ഒന്ന് കുറച്ചു സൈഡിലേക്ക് മാറി കിടക്കാമോ? അയാൾ അഞ്‌ജലിയോട് മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു. അഞ്‌ജലി അയാൾ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു ബെഡിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ ആയി നീങ്ങി മാറി കൊടുത്തു. പെട്ടന്ന് അയാൾ ബെഡിന്റെ മധ്യ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നിരങ്ങി മാറി എന്നിട്ട് അവിടെ നിവർന്നു കിടന്നു. അയാളുടെ ഇരുവശത്തും ആയി അയാളുടെ ഭാര്യമാരെ പോലെ അഞ്‌ജലിയും ദിവ്യയും. അയാൾ അപ്പോൾ അങ്ങനെ കയറി കിടന്നത് എന്തിന് ആണ് എന്ന് അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല എന്നാൽ ദിവ്യയ്ക്ക് കാര്യം മനസിലായി അവൾ പെട്ടന്ന് അവശേഷിക്കുന്ന തന്റെ ബ്രായും അടിവസ്ത്രവും അഴിച്ചു കളഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അയാളുടെ ഇടതു വശത്തേക്ക് ചേർന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു. അഞ്ജലി സത്യത്തിൽ അത് നോക്കി അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോൾ അയാൾ അഞ്ജലിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു അയാളിലേക്ക് ചേർത്ത് അടുപ്പിച്ചു. അയാളുടെ ഇരു മാറിലുമായി ദിവ്യയും അഞ്‌ജലിയും ചേർന്ന് കിടന്നു. ദിവ്യ അങ്ങനെ കിടന്നു