Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 17 [അജിത് കൃഷ്ണ]

ഒരു കുഞ്ഞി കാല് തെരാം. അത് കേട്ടപ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് എന്തോ ഒരു നാണം വന്നു. ദിവ്യ :അതെ ഞാൻ അമ്മ ആകില്ല അല്ലേൽ എപ്പോഴേ എന്റെ പെറീല് കഴിഞ്ഞേനെ. അത് എന്തയാലും ഒരിക്കലും ഒന്നിൽ നിൽക്കില്ല ഇരട്ടക്കുട്ടികൾ ആയേനെ, കാരണം അത്രയും വിയർപ്പ് ഇതിയാൻ ഒഴുക്കിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ടീച്ചർ ഭാഗ്യവതി ആകും ചിലപ്പോൾ.. വിശ്വനാഥൻ :അഞ്‌ജലി മോളെ ആ സാധനത്തിന്റെ താഴെ തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന ബോൾ കണ്ടോ അത് മുഴുവൻ മോൾക്ക്‌ വേണ്ടി ഉള്ളതാ. ദിവ്യ :അപ്പോൾ എനിക്കോ !? വിശ്വനാഥൻ :നീ എപ്പോളും ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ പക്ഷേ അഞ്‌ജലി മോളെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കിട്ടുന്നത് വല്ലപ്പോഴും അല്ലെ. ദിവ്യ :അതെ ടീച്ചർ കുറച്ചു സ്ട്രീറ്റ് അയാൾ ഇത് പോലെ എപ്പോളും രതി നടനം ആടാമല്ലോ. വിശ്വനാഥൻ :നിങ്ങൾ പ്രണയിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചത് അല്ലെ മോളെ? വിശ്വനാഥൻ അഞ്‌ജലിയോട് ചോദിച്ചു. അഞ്‌ജലി :ഉം.. ദിവ്യ :അപ്പോൾ കൊള്ളാമല്ലോ കെട്ടിയോനെ നല്ല തേപ്പ് ആണ് കൊടുക്കുന്നത് അല്ലെ. വിശ്വനാഥൻ :പിന്നെ കെട്ടി കഴിഞ്ഞു അവൾക്ക് ആവശ്യം ഉള്ളത് ഒക്കെ ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ ആണ് ഭർത്താവ്. അത് കൊടുക്കാത്ത അവൻ എങ്ങനെ എല്ലാം തികഞ്ഞ ഒരു ഭർത്താവ് ആകും. ദിവ്യ :അത് ശെരിയാണ്. സാർ ഇപ്പോൾ തന്നെ നല്ല ഒരു ഓഫർ ആണ് ടീച്ചർക്ക് വെച്ച് നീട്ടിയത്. നല്ല ശമ്പളം ഉള്ള ജോലി ടീച്ചറിന്റെ ഹസ്ബന്റിന്‌ നല്ല അസൂയ ആണ് അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും വലിയ ശമ്പളം കിട്ടുന്ന ജോലി കളയുമോ. അഞ്‌ജലി :അസൂയ എന്തിന്? ദിവ്യ :എന്റെ ടീച്ചറെ