Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 18 [അജിത് കൃഷ്ണ]

മൃദുല :ഉം ശെരി.. പോയി വാ, ദേ വേഗം വരണം ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആണ് അത് മറക്കേണ്ട. നിമ്മി :വേഗം വേരാമെടി... നിമ്മി പെട്ടന്ന് പുറത്തേക്കു പോയി അവിടെ അവളെ കാത്തു റോഷൻ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. റോഷനെ കണ്ടതും നിമ്മി അങ്ങോട്ട്‌ ഓടി ചെന്നു. നിമ്മി :എന്താ ചേട്ടാ? എന്താ വിളിച്ചത്? പ്രശ്നം വല്ലതും ആകുമോ? ഫോട്ടോ എന്തായി?

ഒറ്റ ഇരുപ്പിൽ കുറേ ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായി റോഷനിലേക് ചെന്ന് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. നിമ്മി :എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുനത്, വല്ലതും ഒന്ന് പറ. റോഷൻ :അവർ പിക് ഡിലീറ്റ് ചെയ്യും പക്ഷേ !!! നിമ്മി :എന്താ ഒരു പരിഭ്രമം !!കാര്യം പറ ചേട്ടാ.. റോഷൻ :അത് നിമ്മി കാര്യം മറ്റേത് ആണ് അവർക്ക് !!! നിമ്മി :എന്ത് കാര്യം!!! അവർക്ക് എന്താ?? റോഷൻ :അവരാ ഫോട്ടോ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യും പക്ഷേ അവർക്ക് സിനിമ തീരും വരെ മൃദുലയെ വേണം. നിമ്മി :എന്തിനു? റോഷൻ :ഹേയ് പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല, നമ്മൾ ഇങ്ങനെ അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവർക്ക് തൊട്ടും പിടിച്ചും ഇരിക്കാൻ ഒരു ആഗ്രഹം അത്രേ ഉള്ളൂ. നിമ്മി :ഓഹ്ഹ് അത്രേ ഉള്ളോ !!ഞാൻ അങ്ങ് പേടിച്ചു പോയി. റോഷൻ :ഇതെന്താ അത്രയ്ക്ക് നിസാര കാര്യം ആണോ? നിമ്മി :അവൾ അല്ലെ അതിനു എനിക്ക് എന്താ പ്രോബ്ലം. റോഷൻ :ആ നല്ല ബെസ്റ്റ് കൂട്ട്കാരി, !! നിമ്മി :രാവിലെ മുതൽ ആരൊ ബസിൽ ജാക്കി വെച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. റോഷൻ :അല്ല അവള് സമ്മതിക്കുമോ?

നിമ്മി :അതെ കുറച്ചു നേരം അവളെ നമ്മുടെ ഇടയ്ക്ക് ഇരുത്താം അല്ല ചേട്ടനും കുറച്ചു സുഖിച്ചു കഴിഞ്ഞു അവർക്ക് കൊടുക്കാം പോരെ. റോഷൻ :അത് മതി. എന്നാൽ നീ അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ല് നിന്നെ കണ്ടില്ലേൽ അവൾ അവിടെ കിടന്നു പേടിക്കും. അപ്പോഴേക്കും ബ്രേക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു പടം റൺ ആവാൻ തുടങ്ങി. നിമ്മി തിരിച്ചു മൃദുലയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. മൃദുല :എന്തായി വല്ല പ്രശ്നം ഉണ്ടോ? നിമ്മി :ഹേയ് ഇല്ലടി