Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 20 [അജിത് കൃഷ്ണ]

എബ്രഹാം :നി വിളവ് അറിയിച്ച നല്ല പച്ച കരിമ്പ് ആണ് ആഹ്ഹ. നിന്റെ തൊലിയ്ക്ക് വരെ നല്ല രുചിയും മണവും ആണ്. സംഗീത :അഹ് ഹ്ഹ സംഗീത അയാളുടെ പ്രവർത്തികളിൾ ഇഷ്ടം ആയി തുടങ്ങി എന്നതിന്റെ തുടക്കം ആയിരുന്നു അവളുടെ വായിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു ഒഴുകിയ സുഖത്തിന്റെ തേങ്ങൽ. എബ്രഹാം അവളുടെ തോളിൽ കൂടി കിടന്നിരുന്ന സാരിയുടെ തുമ്പ് മെല്ലെ അഴിച്ചു താഴേക്കു ഇട്ടു. അവളുടെ വെളുത്ത വയറും അതിന് നടുവിലെ പൊക്കിൾ കുഴിയും നല്ലത് പോലെ കാണും വിധം സാരി താഴേക്ക് വീണു. അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്നും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ചെരിച്ചു ഉമ്മകൾ വെക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും അയാളുടെ വിരലുകൾ അവളുടെ പൊക്കിൾ കുഴിയിൽ വൃത്തം വെച്ച് കറങ്ങി.

അവളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായി എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് അയാൾ അവളുടെ വയറിൽ അമർത്തി ഞെക്കി പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. അവളുടെ പഞ്ഞി പോലെ ഉള്ള ശരീരം ആയത് കൊണ്ട് ആകാം അവൾക്ക് വല്ലാതെ ഒന്ന് വേദന തോന്നി അത് അവളുടെ വായിൽ നിന്നും ""ആഹ്ഹ ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് "എന്നൊരു ശബ്ദത്തോട് കൂടി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി. എബ്രഹാം :മോൾക്ക്‌ വേദനിച്ചോ നല്ലത് പോലെ. സംഗീത :ഉം അവൾ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. എബ്രഹാം :അത് കുഴപ്പമില്ല എനിക്ക് അതൊക്കെ കുറച്ചു ഇഷ്ടം ഉള്ള കൂട്ടത്തിൽ ആണ്. പിന്നെ ചെറുപ്പത്തിൽ അങ്കിളിനെ മോള് ഒരുപാട് കല്ലെടുത്തു എറിഞ്ഞും അടിച്ചും ഒക്കെ നോവിപ്പിച്ചത് അല്ലെ. അത് കൊണ്ട് അങ്കിൾ അതിനെല്ലാം ഇന്ന് തിരിച്ചു നോവിക്കും മോളെ. സംഗീത :ഉം എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ് അതൊക്കെ ആഹ്ഹ്ഹ്. പെണ്ണ് ചൂട് പിടിച്ചു പൊങ്ങി എന്ന് അവൾക്ക് മനസിൽ ആയി. അയാൾ മെല്ലെ അവളുടെ മടിക്കുത്തിൽ നിന്നും സാരി ഊരി താഴേക്ക് വിട്ടു. സാരി മാറിയതും അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും മാത്രം ഇട്ട് സംഗീത അങ്ങനെ നിന്നു. അയാൾ നോക്കിയപ്പോൾ സൈഡിൽ ആയി ഒരു കണ്ണാടി അലമാര കണ്ടു. അവളെ മെല്ലെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട്‌ നടന്നു. അവളെ കണ്ണാടിയ്ക്ക് മുൻപിൽ അഭിമുഖം