Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 20 [അജിത് കൃഷ്ണ]

ഒരു ചെയറിൽ ഇരുന്നു. സംഗീത :ഇത്രയും നാൾ അങ്കിൾ എന്താ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ ഇരുന്നത്. ഞങ്ങളെ ഒക്കെ അങ്ങ് മറന്നു പോയോ. എനിക്ക് ഓർമ്മ ഉണ്ട് ചെറുപ്പത്തിൽ ഞാൻ ഭയങ്കര വികൃതി ആയിരുന്നു എന്നും അങ്കിളിനെ ഞാൻ നല്ലത് പോലെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നും എല്ലാം എനിക്കറിയാം. എബ്രഹാം :അത് ചെറുപ്പത്തിൽ അല്ലെ മോളെ ആ പ്രായത്തിൽ ആരാണ് കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കാത്തത്. പിന്നെ അങ്കിൾ ഇട്ടേച്ചു പോയത് ഒന്നും അല്ല അങ്ങ് തലസ്ഥാനത്തു ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാം നോക്കി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ മോള് ആണ് നിൽക്കുന്നത് എന്ന് വിശ്വൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ അറിയുന്നത് തന്നെ. സംഗീത :ഉം ഒരു ആഗ്രഹം അത്രേ ഉള്ളൂ. എബ്രഹാം :അതിനെന്താ മോള് നിൽക്കണം മോള് നിന്ന് നമ്മുടെ പാർട്ടിയും ജയിക്കണം. സംഗീത :അങ്കിളിന്റെ എല്ലാ അനുഗ്രഹവും എനിക്ക് വേണം. എബ്രഹാം :അത് എപ്പോഴും മോൾക്ക് ഉണ്ടാകും. പെട്ടെന്ന് അകത്തു മുറിയിൽ കുട്ടി കരയുന്ന ഒച്ച കേട്ടപ്പോൾ സംഗീത വേഗം എഴുന്നേറ്റു അങ്ങോട്ട്‌ പോയി. ക്ലിപ്പ് ചെയ്തു വെച്ചേക്കുന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു മുടി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗി ആണ്. അവൾ പോയ പുറകിന് തന്നെ അയാളും പോയി. ബെഡിൽ കിടന്നു കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെ വാരി എടുത്തു സംഗീത ഒന്ന് കുലുക്കി വാവാവോ പാടി ഉറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ കുഞ്ഞിനെ കുലുക്കി ഉറക്കാൻ നോൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുലകൾ ബ്ലൗസിന് ഉള്ളിൽ കിടന്നു കുലുങ്ങി കളിക്കുന്നത് അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. പെട്ടെന്ന് സംഗീത അയാളെ