Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 21 [അജിത് കൃഷ്ണ]

ബോട്ടിൽ സ്റ്റിക്കർ വന്നു എന്നായിരുന്നു ചിന്ത മുഴുവൻ. സത്യത്തിൽ ആ വീട്ടിൽ ആരും പരസ്പരം സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തത് പോലെ ആണ്. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയാൽ അത് വഴക്കിൽ കലാശിക്കും അത് കൊണ്ട് വൈശാഖൻ പരമാവധി കടിച്ചു പിടിച്ചു സഹിച്ചാണ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്.എന്നാൽ അയാളിൽ ചെറിയ സംശയങ്ങൾ മിന്നി മറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആകാം എന്തോ ഒന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു അയാൾ കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് നോക്കി.

പതിവ് പോലെ മൃദുല കോളേജിൽ എത്തി. ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിൽ കയറിയപ്പോൾ നാൻസി അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് മൃദുല ശ്രദ്ധിച്ചു അവൾ എന്തോ ധൃതി വെച്ച് പഠിക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.

മൃദുല :എന്താ മോളെ !!!ഇത്ര ധൃതി വെച്ച് പഠിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നത്.

നാൻസി :അഹ് തമ്പുരാട്ടി എത്തിയോ,, അതെ നീ ഇങ്ങനെ അവളുമാരുടെ കൂടെ ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്തു നടന്നോ. പോഷൻ ഇന്നലെ തന്നെ കുറെ കവർ ചെയ്തു.

മൃദുല :ഒന്ന് പോടീ ആകെ ഒരു ലൈഫ് മാത്രമേ ഉള്ളു അത് ഇങ്ങനെ അടിച്ചു പൊളിച്ചു ജീവിക്കണം അല്ലാതെ എപ്പോഴും നിന്റെ കൂട്ട് ഇങ്ങനെ പുസ്തകം തിന്ന് നടന്നിട്ട് എന്ത് കിട്ടാൻ.

നാൻസി :നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം.

മൃദുല :ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ അതിനു മറുപടി പറയുമോ !!!

നാൻസി :എന്താ !!!

മൃദുല :ഈ നമ്മൾ സ്ത്രീകൾ എത്ര പഠിച്ചാലും അവസാനം ഇതേവനെകിലും കെട്ടി അവന്റെ കുട്ടികളെ നോക്കി നടക്കേണ്ടത് ആണ് സ്ഥിരം പല്ലവി.

നാൻസി :അത് ഓക്കേ ആണ് പക്ഷേ എന്റെ കാര്യം അങ്ങനെ അല്ല കേട്ടോ.

മൃദുല :ഓഹ്ഹ് നീ കന്യാശ്രമത്തിൽ പോകുവാൻ ഉള്ള പ്ലാൻ ആണല്ലോ. അതെ ഇപ്പോഴത്തെ പാസ്റ്റർമാരൊന്നും ശെരി അല്ല.

നാൻസി :കർത്താവെ ഈ പെണ്ണിന് വന്നു വന്നു നാക്കിനു ബെല്ലും ബ്രെക്കും ഇല്ലാതെ ആയോ !!!

മൃദുല :ഓഹ് ഞാൻ പറയുന്ന ആണ് കുറ്റം. അല്ല നീ പത്രം ഒന്നും വായിക്കില്ലേ !!!

നാൻസി :എല്ലാവരും അങ്ങനെ ആകണം എന്നുണ്ടോ !!!

മൃദുല :അത് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. പിന്നെ എത്ര ലോഹയ്ക്