Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 22 [അജിത് കൃഷ്ണ]

അവൻ കുറെ നാൾ ആയി എന്റെ പിന്നാലെ കൂടിയിട്ട്. അതും ഞാൻ ക്ഷമിക്കും എന്റെ അഞ്‌ജലി മോൾടെ ദേഹത്തു കൈ വെച്ച് എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരുങ്ങിയത് ആണ് ഇവൻ ഒരു സൽക്കാരം കൊടുക്കാൻ.

അഞ്‌ജലി :ഉം അത് സാരമില്ല ഞാനല്ലേ സഹിച്ചത്.

വിശ്വനാഥൻ :അത് പറ്റില്ല എനിക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റില്ല. എനിക്ക് വേണ്ടി മോള് ഇവന്റെ മുടിയിൽ കുത്തി പിടിച്ചു ഒന്ന് ഉയർത്തി എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറ.

അഞ്‌ജലി :അയ്യോ എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല.

വിശ്വനാഥൻ :കുഴപ്പമില്ല മോളെ നമ്മൾ രണ്ട് പേരും അല്ലാതെ മറ്റാരും അറിയില്ല ദേ ഈ ഇരിക്കുന്ന നിന്റെ കെട്ടിയോൻ പോലും. അത്രയ്ക്ക് ഹെവി ഡോസ് ആണ് ഉള്ളിൽ പോയത്.

അഞ്‌ജലി :എന്നാലും വേണ്ട ഏട്ടാ,, എനിക്ക് എന്തോ പോലെ.

വിശ്വനാഥൻ :നിനക്ക് എന്നെ ആണോ അതോ നിന്റെ കെട്ടിയോനെ ആണോ കൂടുതൽ ഇഷ്ടം.

അഞ്‌ജലി :അതെന്താ ഏട്ടാ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്.

വിശ്വനാഥൻ :പറ, അല്ല നിനക്ക് അവനോട് ഒരു സിമ്പതി പോലെ തോന്നുന്നു.

അഞ്‌ജലി :അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല ഏട്ടാ. അല്ല അങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയി പറയാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു മടി.

വിശ്വനാഥൻ :എന്നാൽ പറ ഞാൻ ആണോ അതോ അവനോ.

അഞ്‌ജലി വിശ്വനാഥന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്ന് എന്നിട്ട് അയാളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അഞ്‌ജലി :എനിക്ക് ഈ ഏട്ടനെ മതി.

വിശ്വനാഥൻ :ഉം എന്നാൽ അവനോട് പറ ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ.

അഞ്‌ജലി ആദ്യം ഒന്ന് പിൻവലിച്ചു എങ്കിലും. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു ഉയർത്തി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

അഞ്‌ജലി :നിങ്ങൾ എന്നെ തല്ലി ഇല്ലേ, ദേ നോക്ക് ഇനി എന്നെ ഒന്ന് തല്ലി നോക്ക്.

വിശ്വനാഥൻ :ഒരെണ്ണം കൊടുക്കെടി അവന്റെ കുറ്റിക്ക് ഇട്ട്.

വിറയ്ക്കുന്ന കൈ ഉയർത്തി അഞ്‌ജലി തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു. അതോട് കൂടി അവളിൽ ആവേശം എന്തോ കൂടിയ പോലെ തോന്നി. അഞ്‌ജലി പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു ചെന്ന് വിശ്വനാഥന്റെ ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. തന്റെ ഭർത്താവ് മുൻപിൽ ഉള്ളത് ഒന്നും വക വെക്കാതെ അഞ്‌ജലി