Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 24 [അജിത് കൃഷ്ണ]

ആയി. എങ്ങനെ എങ്കിലും കാര്യം നേടാൻ അവൾ അമ്മ അഞ്‌ജലിയെ കൂടുതൽ സ്വാതീനിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അഞ്‌ജലി :
നീ എന്താ എന്നെ ഇതുവരെ കാണാത്ത പോലെ ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്.

മൃദുല :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല.

മൃദുലയുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം ഒന്നും കാണാത്ത കണ്ടപ്പോൾ അഞ്‌ജലിയ്ക്ക് അതിശയം തോന്നി. സാധാരണ വന്നാൽ തട്ടി കയറാൻ നിൽക്കുന്ന മൃദുല ഇന്ന് തന്നോട് സാമ്യമായ് സംസാരിക്കുന്നു.

അഞ്‌ജലി :ഉം നീ പോയി കുളിച്ചു വാ ഞാൻ ആഹാരം വിളമ്പി വെക്കാം.

താൻ ശാന്തമായപ്പോൾ അഞ്ജലിയും ശാന്തമായി തന്നെ അവളോട് പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി. വീണ്ടും ആ പഴയ പോലെ എന്ന പടി അവൾക്കു അഞ്‌ജലിയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.

മൃദുല :അമ്മേ !!!!

മൃദുല അങ്ങനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അഞ്‌ജലി പെട്ടന്ന് ആ പഴയ അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. അവൾ തിരിഞ്ഞു മൃദുലയെ നോക്കി. നാളുകൾക്കു ശേഷം അങ്ങനെ ഒരു വാക്ക് ആദ്യം ആയിട്ട് ആണ് അഞ്‌ജലി കേൾക്കുന്നത്.
മൃദുല മെല്ലെ അഞ്‌ജലിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിന്നു.

അഞ്‌ജലി :എത്ര നാളായി മോളെ ഞാൻ ഈ വിളി കേട്ടിട്ട്.

മൃദുല ഒരു നിമിഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.

അഞ്‌ജലി :നീ എന്താ ഒന്നും പറയാത്തത്...

മൃദുല :അച്ഛൻ പാവം അല്ലെ അമ്മേ !!എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത്... !

മൃദുല അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്‌ജലിയുടെ മുഖം എന്തൊക്കെയോ മറയ്ക്കും പോലെ തോന്നി.

അഞ്‌ജലി :അത് അത് പറ്റി പോയി മോളെ പ്ലീസ്.

മൃദുല :ഉം...

അഞ്‌ജലി :നീ കരുതുന്നുണ്ടോ ഞാൻ ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തു പോകും എന്ന്. അതിന് പിന്നിൽ വേണ്ടത്ര കാരണം ഉണ്ട് മോളെ. നീ പ്രായപൂർത്തി ആയ ഒരു പെണ്ണ് ആണ് മോളോട് ആ കാര്യം പറയാൻ എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട്. പിന്നെ ഞാൻ കാരണം ആകും അല്ലെ അറിയാതെ ആണെങ്കിലും മോളും !!!!!

മൃദുല അറിയാതെ കണ്ണുകൾ താഴ്ന്നു പോയി.

മൃദുല :എനിക്ക് എന്തോ അങ്ങനെ പറ്റി പോയി.

അഞ്‌ജലി :അത് തന്നെ ആണ് മോളെ എനിക്കും