Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 28 [അജിത് കൃഷ്ണ]

ഉമ്മ...

അൻഷിത :പാവം എന്നാലും ഇത്രയും നേരമായിട്ടും ഈ സാർ ഇപ്പോൾ ആണോ വിളിച്ചു പറയാൻ തോന്നിയത്..

റെനീഷ : പോലീസ്കാർ അല്ലേ അവർക്കും അതുപോലെ തീരക്കും ബഹളവും ഒക്കെ കാണും ഉമ്മാ...

അൻഷിത :എന്ത് തിരക്ക് ആയാലും സ്വന്തം വീടും വീട്ടുകാരെയും മറന്നു എന്ത് കിട്ടാനാ മോളെ. സ്വയം മരിച്ചിട്ട് ലോകം കീഴടക്കി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഉണ്ടോ.... അല്ല ഈ ടീച്ചർ ഇതെന്തു ഉറക്കം ആണ് കൊട്ടിയിട്ട് ഉണരുന്നില്ലല്ലോ...

റെനീഷ :ചിലപ്പോൾ മുറിയിൽ ഭാൻ കിടന്നു കറങ്ങുക ആകും. ശബ്ദം കാരണം കേട്ട് കാണില്ല.

അൻഷിത :എന്നാൽ മോള് പുറകിൽ പോയി ഒന്ന് വിളിക്ക് ഞാൻ ഇവിടെ ഒന്ന് ഇരിക്കട്ടെ...

റെനീഷ :ശെരി ഉമ്മാ,,, ആ കൈയിൽ ഇരിക്കുന്ന ടോർച്ചു ഇങ്ങ് തന്നേക്ക്...

അൻഷിത കൈയിൽ ഇരുന്ന ടോർച് റെനീഷയ്ക്ക് നീട്ടി കൊടുത്തു. അവൾ അത് വാങ്ങി വീടിന്റെ പിറകിലേക്ക് നടന്നു. ടോർച് വാങ്ങിയ ധൈര്യം അവൾക്ക് മുന്പോട്ട് നടക്കുന്നതിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നാലും മെല്ലെ മെല്ലെ അവൾ മുന്പോട്ട് നടന്നു. പെട്ടന്ന് പാതി തുറന്നു കിടക്കുന്ന ജനലിൽ കൂടി വെളിച്ചം അരിച്ചിറങ്ങി വരുന്ന കാഴ്ച്ച അവൾ കണ്ടു. ഓഹ്ഹ് അപ്പോൾ ടീച്ചർ ഉറങ്ങി പോയി കാണും എന്ന് കരുതി റെനീഷ അവിടേക്ക് നടന്നു. പാതി തുറന്നു കിടന്ന ജനലിൽ കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ടത് നഗ്നമായ നാലു കാലുകൾ ആണ്. പെട്ടന്ന് റെനീഷയുടെ നെഞ്ചിൽ ചെറിയ ഒരു മിന്നൽ പോലെ എന്തോ കടന്നു പോയി. ആരുടെ ആകും ആ നാലു കാലുകൾ മൃദുല ഇവിടെ ഇല്ല സാർ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ആണ് പിന്നെ ഉള്ളത് അഞ്‌ജലി ടീച്ചർ മാത്രം. അപ്പോൾ താൻ കണ്ട നാലു കാലുകൾ ആരുടെ ആകും. ടീച്ചർ ഒരിക്കൽ പോലും അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരു പെണ്ണ് ആണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിൽ പോലും കരുതാൻ തോന്നിയിരുന്നില്ല. എന്നാലും അവളുടെ മനസ്സിൽ ആരാണ് എന്നറിയാനുള്ള ഒരു കുരിയോസിറ്റി കൂടി കൂടി വന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ചു പിടിച്ചു കൈകൊണ്ട് വായിൽ തപ്പി പിടിച്ചു അവളുടെ ശ്വസോഛാസം ഒന്ന്