Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 3 [അജിത് കൃഷ്ണ]

മാലതി :ഉം,, കൊള്ളാം ഭർത്താവ് പുറത്ത് നിൽക്കുന്നു ടീച്ചർ കാമുകന്റെ കൂടെ കണ്ണ് പൊത്തി കളി അല്ലെ. അല്ല തൈര് കുടം തലയിൽ വീണു പൊട്ടിയ പോലെ ഉണ്ടല്ലോ ടീച്ചറെ. അമർ :നീ,, കാര്യം പറഞ്ഞു ഇരിക്കാതെ ടിഷ്യു പേപ്പർ എടുത്ത് അവൾക്ക് കൊടുക്ക്. മാലതി :ഉം,, ഉം ഇപ്പോൾ നമ്മളൊക്കെ പുറത്ത്. നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ. (മാലതി ടിഷ്യു എടുത്ത് അഞ്ജലിക്ക് നേരെ നീട്ടി. കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. ) അഞ്‌ജലി :അതേ ഇപ്പോൾ തന്നെ സമയം കുറേ ആയി നാളെ പോയാൽ പോരെ ഷോപ്പിംഗ്ന്. മാലതി :അതെന്താ ടീച്ചറെ പോയിട്ട് ധൃതി ഉണ്ടോ. അഞ്‌ജലി :അതല്ല ചെന്ന് കൂടുതൽ താമസിച്ചാൽ മോള് കോളേജിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ വീട്ടിൽ ആരും കാണില്ല. വീടിന്റെ കീ എന്റെ കൈയിൽ ആണ്. അമർ :എന്നാൽ വണ്ടി തിരിച്ചു വിട്ടോ. മാലതി :അപ്പോൾ കാര്യം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഒറ്റ കെട്ടായി അല്ലെ. ഉം,, കൊള്ളാം. (അഞ്ജലി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. മാലതി കാർ തിരിക്കുമ്പോൾ അബ്‌ദുല്ല പുറത്ത് നിന്നു വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. ) അബ്‌ദുള്ള :അല്ല ടീച്ചറെ എന്തേ തിരിച്ചു പോകുവാണോ. മാലതി :ഓഹ് ഇന്ന് ഇനി ഒരു മൂഡ് ഇല്ല നാളെ ആകട്ടെ.

(മാലതി കാർ ഓടിച്ചു പോയി ) അബ്‌ദുള്ള :അല്ല അതെന്തോ പന്തികേട് ഉണ്ടല്ലോ. വൈശാഖൻ :എന്ത്‌ പന്തികേട്? അബ്‌ദുള്ള :ഇവിടെ ഇത്രയും നേരം വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടു. എന്നിട്ടും അമർ പുറത്തേക്ക് വന്നതേ ഇല്ല. വൈശാഖൻ :അവൻ നല്ല പോലെ മിനുങ്ങിയിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലേ ടീച്ചർ പറഞ്ഞത്. അബ്‌ദുള്ള :സാറിന് അറിയാത്തത്കൊണ്ട അമറിന് ഒരു പാട് ശത്രുക്കൾ ഉണ്ടായത് കൊണ്ട് ഒരിക്കലും അവൻ ബോധം മറയും വരെ കുടിക്കില്ല. വൈശാഖൻ :അപ്പോൾ അവൻ പിറകിൽ ഇരുന്ന് എന്തായിരുന്നു പണി. അബ്‌ദുള്ള :ഇവന് മറ്റേ പണി ഉണ്ട്. വൈശാഖൻ :മറ്റേ പണിയൊ? എന്ത്‌? അബ്‌ദുള്ള :പെണ്ണ് പിടിത്തം. വൈശാഖൻ :ഹേയ്,, ആ ടീച്ചർ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അബ്‌ദുള്ള :അഹ് ബെസ്റ്റ്, അത് ഒരു ഒന്നാം നമ്പർ വെടിയാണ്. വൈശാഖൻ :അബ്‌ദുള്ള