കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഒരുപാട് എതിരായുള്ള പ്രതികരണം ആയിരുന്നു ലഭിച്ചിരുന്നത്.ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ വലിയ എഴുത്തുകാരൻ ഒന്നും അല്ല. എന്റെ ഭാവനയിൽ എഴുതി എന്ന് മാത്രം. അതിന് ആ ഫിലിം ഒന്ന് അടിസ്ഥാനത്തിൽ എടുത്തു അത്രമാത്രം. കാരണം കഥാപാത്രങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു രൂപം പതിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആണ് ഞാൻ അത് ചെയ്തത്. സ്റ്റോറി ഒരു അവിഹിത കഥയാണ് അതിനെ അങ്ങനെ തന്നെ കൊണ്ട് പോകാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. ഞാൻ ഈ കഥ തുടരുക ആണ്. എതിർപ്പുകൾക്ക് എല്ലാം ഞാൻ രണ്ടു കൈകൾ നീട്ടി വെൽക്കം അടിക്കുന്നു.കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് കൊണ്ട് സംഗീത ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. അപ്പോളേക്കും കുഞ്ഞു നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു. സംഗീത നല്ല ഷീണം ഉള്ളതിനാൽ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾ തിരിച്ചു വന്നു കുറച്ചു നേരം ടേബിൾ ലാമ്പിന്റെ നേരിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഫയലുകൾ പേജ് മാറ്റി നോക്കി ഇരുന്നു. നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായത് കൊണ്ട് അവൾ ഉറങ്ങുവാൻ കിടന്നു സമയം നല്ല പോലെ ഇരുട്ടി. പെട്ടന്ന് തന്റെ കാലിൽ കൂടി എന്തോ ഇഴച്ചിൽ അനുഭവപെട്ടു അവൾ പെട്ടന്ന് കാൽ പിൻവലിച്ചു. മുകളിലേക്ക് നിരങ്ങി നീങ്ങി ടേബിൾ ലാംബ് ഓൺ ചെയ്തു അതിന്റെ നേരിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരാൾ മെത്തയിൽ ഇരിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. നല്ല പോലെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അത് തന്റെ അച്ഛൻ വിശ്വനാഥൻ ആണെന്ന് അവൾക്കു മനസിലായി. അയാളുടെ വേഷം കണ്ടു അവൾ തല വശത്തേക്ക് മാറ്റി പിടിച്ചു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.സംഗീത :അച്ഛൻ എന്താ ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ? വിശ്വനാഥൻ :മോളെ അത്, അച്ഛന് ഒരു അബദ്ധം പറ്റി പോയി. സംഗീത :എന്താണ് അച്ഛാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംസാരിക്കുന്നത്. ഞാൻ അച്ഛന്റെ മകൾ അല്ലേ.. വിശ്വനാഥൻ :ഇന്നലെ ആ കോളേജ് ഇഷ്യു കാരണം ഞാൻ കോളേജിൽ പോയിരുന്നു അവിടെ വെച്ച് ആ പോലീസ്‌കാരന്റെ മകളെ കണ്ടപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാ. എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടാണ്