Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 8 [അജിത് കൃഷ്ണ]

:മോൾക്ക്‌ എന്ത്‌ സഹായം വേണമെങ്കിലും ചേച്ചിയെ വിളിച്ചോളൂ. മോളുടെ സ്വന്തം ചേച്ചി ആണെന്ന് വിചാരിച്ചാൽ മതി. പിന്നെ ഈ കാര്യം വീട്ടിൽ ഒന്നും പോയി പറയല്ല്,, വിഷമം കൂടി വരുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വെട്ടി തുറന്നു പറയും. മൃദുല :ഇല്ല,, ഇത് ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും,, അതിനുള്ള ശക്തി ഇപ്പോൾ എനിക്കില്ല. സംഗീത :മോള് മുഖം ഇങ്ങനെ വല്ലാതെ വെക്കരുത് പഴയ പോലെ വീട്ടിൽ ചിരിച്ചു കളിച്ചു നടക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടിൽ അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും തോന്നും. മൃദുല തലയാട്ടി. സംഗീത :മോൾക്ക്‌ തല്ക്കാലം വേദന മാറാൻ ഉള്ള മെഡിസിൻ ഒക്കെ ഞാൻ തെരാം. പിന്നെ മോൾടെ അമ്മ ടീച്ചർ അല്ലെ. മൃദുല :അതേ,, എന്തേ? സംഗീത :ഹേയ് ഒന്നുമില്ല വെറുതെ ചോദിച്ചന്നെ ഉള്ളു,, സർക്കാർ ജോലി അല്ലെ അപ്പോൾ രണ്ടു പേർക്കും. മൃദുല :ഉം.. സംഗീത :ആ നിമ്മി വന്നെന്ന് തോന്നുന്നു. പുറത്ത് സ്കൂട്ടി ഓഫ് ചെയുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടാണ് സംഗീത പറഞ്ഞത്. പെട്ടന്ന് നിമ്മി ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. മൃദുല :നീ എവിടെ പോയിരുന്നു. നിമ്മി :ങേ അപ്പോൾ നീ വരും വരെ ഞാൻ പോസ്റ്റ്‌ അടിച്ചു ഇവിടെ ഇരിക്കണോ. ഞാൻ ആ മൊബൈൽ ഷോപ്പിൽ വരെ ഒന്ന് പോയി. മൃദുല :ഫോണിന് എന്ത് പറ്റി. നിമ്മി :ഒന്നും പറ്റിയില്ല വെറുതെ ഒരു പുതിയ ഫോൺ വാങ്ങിക്കാം എന്ന് തോന്നി. നിമ്മി സംഗീതയെ ഒന്ന് നോക്കി. സംഗീത ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. മൃദുല പയ്യെ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിമ്മി സംഗീതയെ നോക്കി. സത്യത്തിൽ കണ്ണ്കൾ കൊണ്ട് നിമ്മിയും സംഗീതയും പരസ്പരം കഥ പറയുക ആയിരുന്നു. മൃദുല ഒരു വിധം ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. നിമ്മി :സ്കൂട്ടിയിൽ ഇരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ? ആ ചോദ്യം കേട്ട് സംഗീത മുഖത്ത് കൈ വെച്ച് ചിരിച്ചു. മൃദുല ഇതൊന്നും കണ്ടില്ല അവൾ വേച്ചു വേച്ചു പുറത്തേക്കു നടന്നു ഒപ്പം നിമ്മിയും. നിമ്മി പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു ബൈ കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് സ്കൂട്ടിയിൽ കയറി മൃദുല നന്നായി പാട് പെട്ടു കയറാൻ