Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 8 [അജിത് കൃഷ്ണ]

സംഗീത :അതിനു ഞാൻ കുറെ കഷ്ട്ടപെട്ടു. വിശ്വനാഥൻ :നീ എന്റെ ഭാഗ്യം തന്നെ ആണ്. സംഗീത :ഉം കാര്യം കണ്ടു കഴിഞ്ഞു ഈ മകളെ മറക്കുമോ. വിശ്വനാഥൻ :അതെന്താ മോളെ അങ്ങനെ പറയുന്നത്. സംഗീത :അച്ഛൻ ആണേലും രാഷ്ട്രീയകാർ അല്ലെ അതാ ചോദിച്ചത്. വിശ്വനാഥൻ :ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തന്ന ഈ സൗഭാഗ്യത്തിനു ഞാൻ എന്താ പകരം തരേണ്ടത്. സംഗീത :അത് ഞാൻ സമയം ആകുമ്പോൾ ചോദിക്കാം,,, പക്ഷേ അപ്പോൾ തനി രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ ആകരുത്.. വിശ്വനാഥൻ :ഒരിക്കലും ഇല്ല. സംഗീത മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. വിശ്വനാഥൻ :മോള് എങ്ങോട്ട് പോകുവാ.

സംഗീത :അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ പണി പറ്റിച്ചു ഒരുത്തി അപ്പുറത്തു കിടപ്പില്ലേ അതിനെ ഒന്ന് നോക്കാൻ. വിശ്വനാഥൻ :ഉറങ്ങുക ആണെങ്കിൽ അവളെ ഉണർത്താൻ ഒന്നും നിൽക്കേണ്ട. സംഗീത :എന്തേ? വിശ്വനാഥൻ :ഒരു റൗണ്ട് കൂടി വേണം. സംഗീത :ഇനിയും വേണോ അത് ഒരു കൊച്ചു പെണ്ണല്ലേ. വിശ്വനാഥൻ :ഈ പ്രായം കറക്റ്റ് ആണ് മോളെ. ഈ പ്രായത്തിൽ വേണം നല്ല ഉരുക്ക് സാധനം തുളയിൽ കേറണ്ടതു. സംഗീത :ഉം നടക്കട്ടെ,, ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിയേച്ചും വരാം. സംഗീത മെല്ലെ അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഡോർ ചാരി ഇട്ടേ ഉണ്ടയിരുന്നുള്ളൂ. അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നു. മസ്സാജ് ചെയുന്ന ടേബിളിൽ അവളെ കണ്ടില്ല. വീണ്ടും ഉള്ളിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ മൃദുല ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ടു. സംഗീത മെല്ലെ മെയിൻ ലൈറ്റ് ഇട്ടു. ഒരു ദേവ കന്യകയെ പോലെ മൃദുല കിടക്കുന്നു. ജനിച്ച പേടിയാണ് കിടപ്പ്. കാലിലെ പാദസ്വരങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ അവൾ