Chapter Title : സിനേറിയോ [Maathu]

സിനിമയിലെ താരങ്ങളേയും എനിക്ക് പരിചയ പെടുത്തി തന്നു.. ഇടക്ക് സിനിമയിൽ അവിടെയും ഇവിടെയുമായി  ചെറിയ വേഷങ്ങളിൽ തലയും കാണിച്ചു…പക്ഷെ ആർക്കും കണ്ടാൽ അറിയത്തില്ല…

ഏതായാലും പെട്ടി കടക്ക് മുകളിലുള്ള സ്റ്റുഡിയോ മാറ്റി ബിൽഡിങ്ങിലെ ഒരു ഫ്ലോർ തന്നെ വാങ്ങി വമ്പൻ സെറ്റപ്പാക്കി..  ഇൻസ്റ്റഗ്റാമിലും ഫേസ്ബുക്കിലും എഡിറ്റിംഗ് ചെയ്തോണ്ടിരുന്ന രണ്ട് മലയാളി പിള്ളേരെ പൊക്കി സ്റ്റുഡിയോയിലെത്തിച്ചു…കൂടെ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ അനുവെന്ന ആരെയും സംസാരിച്ചു വീഴ്ത്താൻ കഴിവുറ്റ തമിഴത്തി പെണ്ണിനേയും ഹയർ ചെയ്തു..

രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം മൂന്നു നാല് പേരെ ഉള്ളുവെങ്കിലും സിനേറിയോ ഫോട്ടോഗ്രഫി സ്റ്റുഡിയോ വലിയ സാമ്രാജ്യമായി ചെന്നൈയിൽ പേരെടുത്തു..

അങ്ങനെ 27യാം വയസ്സിൽ ആൽഫ സിഗ്മയായി ആദിത്യനെന്ന ഞാൻ കയ്യിലൊരു ഗ്ലാസുമായി ബാഗിൽ ചാരിയെങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു.

ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് ഓൾഡ് മങ്കിന്റെ കുപ്പിയിൽ അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന മദ്യം ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നു വെള്ളമൊഴിക്കാൻ ജെഗ്ഗെടുത്തപ്പോ അത്‌ കാലി.

:ടാ മാടെ…ടാ

എവടെ അടിച് പൂസായി കിടക്കാണ്.

:ടാ. മാടെ എണീരടാ

:എന്നാടാ പൈത്യമേ ഉനക്ക് വേണോ

:തണ്ണി മുടിഞ്ഞിടാ

:അത്‌ക്ക് നാ എന്നാ പണ്ണണം പൂണ്ടെ

:തണ്ണി എടുത്തിട്ട് വാടാ

:നീ ഗ്ലാസ്‌ കൊട്.. നാ ചുച്ചു പോട്ട് തരാ..

:അത്‌ നിന്റെ തന്തക്ക് കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്കെടാ മൈരാ

:ഓ.. പോതും പോതും.. നാ എടുത്ത് തരാ

എങ്ങനയോ ബാലൻസ് ചെയ്തവൻ ജെഗ്ഗെടുത്ത്‌ കുഴഞ്ഞു കുഴ്ഞ്ഞു കിച്ചനിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്.

അരുണ് നിലത്ത് ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന് ഗ്ലാസും കറക്കി അതിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്…ഇതിലിപ്പോ കുറച്ചെങ്കിലും വെളിവുള്ളത് മാട സാമിക്കാകും.. വേണ്ടാ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും മാട സാമിന്റെ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള പെഗ്ഗോഴിക്കലിൽ അരുൺ മൂക്കും കുത്തി വീണുപോയിരുന്നു ..

ഞാനാണേ പിന്നെ എണീക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലാണ്.. എന്നാലും ആദ്യത്തെ ഇരുത്തം പോലെ തന്നെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്…

മാട സാമി ചുമരിൽ കൈ വച്ച് ആടിയാടി വെള്ളം എടുത്ത് വരലും കാളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചതും ഒരേ സമയത്തായിരുന്നു..

:യാറപ്പാ ഇന്ത നേരത്ത്

അവൻ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ഒച്ചയൊക്കെ കുടിച് ഫിറ്റായിരിക്കുമ്പോളും എനിക്ക് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

:നീങ്ക യാര്

:ഹേ

:നീങ്ക യാറമ്മ.. പേര് സൊള്ളുങ്ങ