Chapter Title : സ്കിൻ റ്റു സ്കിൻ, ദേർ ഈസ് നോ സിൻ [അപരൻ]

അറിയില്ല. ഒട്ടു പഠിക്കാൻ താല്പര്യോമില്ല. അതു കൊണ്ട് ഇതു പോലെ വരുമ്പോഴും പോകുമ്പോഴും ഞാൻ സൂരജിനെ വിളിക്കും. അവൻ കാറെടുത്ത് വരും " സനൂപ് വിശദീകരിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും സൂരജ് കാറുമായെത്തി.

" ചേച്ചി പുറകിൽ കയറിക്കോ. ഞാൻ മുന്നിലിരുന്നോളാം " സനൂപ്.

സൂരജും സനൂപും കൂടി ലഗേജൊക്കെ ഡിക്കിയിലാക്കി. പിന്നെ ഇരുവരും മുന്നിൽ കയറി.

" മാഡത്തിന് എന്തേലും വാങ്ങുകയോ മറ്റോ വേണോ "

റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ റോഡിൽ നിന്നും നാഷണൽ ഹൈവേയിലേക്കു കയറവേ സൂരജ് ചോദിച്ചു.

" അയ്യോ ! എന്നെ മാഡമൊന്നും വിളിക്കേണ്ടാ... ചേച്ചീന്നു വിളിച്ചാ മതി "

" ഞാനൊരു റെസ്പക്റ്റിനു വിളിച്ചതാ..." സൂരജ്.

" എടാ ഇതു കളക്ടറൊന്നുമല്ല മാഡമെന്നു വിളിക്കാൻ. കണ്ട കാട്ടുകഴുതേയൊക്കെ ആരാ മാഡമെന്നു വിളിക്കുന്നത് " സനൂപ് കളിയാക്കി.

" പോടാ കൊരങ്ങാ. കഴുത നിന്റെ മറ്റേവള്.." ആനി കൈ നീട്ടി അവന്റെ തലയിൽ കിഴുക്കി...

" ഹഹാ... അടിക്കാൻ വടി കൊടുക്കുമ്പം മുള്ളു ചീകീട്ടു കൊടുക്കെടാ..." സൂരജ് ചിരിച്ചു.

ഉച്ച കഴിഞ്ഞതു കൊണ്ട് റോഡിലും കാര്യമായ തിരക്കില്ല.

" ഒത്തിരി ദൂരമുണ്ടോ സനൂപേ "

" കൃത്യം പറഞ്ഞാ അറുപത്തോമ്പതു കിലോമീറ്റർ. ഒരു ഒന്നേകാൽ മണിക്കൂറ്..."

" നിങ്ങളു വല്ലതും കഴിച്ചതാണോ " സൂരജ് ചോദിച്ചു.

" ട്രെയിനീന്നു ഉച്ചയ്ക്കു കഴിച്ചതാ. ഇനി വീട്ടിച്ചെന്നിട്ട്... ശാലിനി കപ്പപ്പുഴുക്കും മീൻകറീം ഉണ്ടാക്കീട്ടുണ്ട്. ഇവിടൊരാള് കോട്ടയം മീൻകറീന്നും പറഞ്ഞ് ചാകാൻ തൊടങ്ങീട്ടോണ്ട്..."

" കേട്ടോ ചേച്ചീ. അക്കാര്യത്തിൽ ഇവൻ ഭയങ്കര ഭാഗ്യവാനാ. ശാലിനി അടിപൊളി പാചകമാ. ശരിക്കും ആ മണിമലക്കാരുടെ പാചകവൈദഗ്ദ്ധ്യം... എറച്ചീം മീനുമൊക്കെ പക്കാ..."

" എന്നാ പറയാനാ ചേച്ചീ. എനിക്ക് ഇപ്പം ദേ ഒണക്ക ചപ്പാത്തീം പച്ചരീമൊക്കെ കഴിക്കാനാ വിധി..." സനൂപ് പരിതപിച്ചു.

നാട്ടിലെത്തിയതോടെ സനൂപ് തനി കോട്ടയംകാരനായിരിക്കുന്നു എന്ന് ആനി ഓർത്തു.

" നിങ്ങടെ രണ്ടു പേരുടേം സംസാരം കേക്കാൻ രസോണ്ട്... കേട്ടോ... തനി കോട്ടയം ..." ആനി.

" അതങ്ങനാ ചേച്ചീ. ഞങ്ങളു കോട്ടയംകാര് ലോകത്ത് എവിടെപ്പോയാലും ഭാഷ മാറത്തില്ല..." സൂരജ് പറഞ്ഞു.

ആനി