Chapter Title : സ്മിത എന്റെ അമ്മായിയമ്മ [Rashford]
നീ പേടിക്കണ്ട നമ്മുക്ക് അങ്ങനത്തെ ആളെ കിട്ടാന് വലിയ പാടില്ല. നീ നോക്കികൊ”. ആനി പറഞ്ഞത് സ്മിത മനസ്സില് കുറിച്ചിട്ടു. അങ്ങനെയൊരാള്, അങ്ങനെയൊരാള് ആരായിരിക്കും? സ്മിത ഇങ്ങനെ ഓര്ത്തു. അവളുടെ മനസ്സില് അറിയാതെ ആ മുഖം തെളിഞ്ഞു. റാം! പെട്ടെന്ന് അവള് ഞെട്ടി. ശ്ശെ സ്വന്തം മകളുടെ കൂട്ടുകാരനാണ്. അവനെ പറ്റിയാണോ താനിങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടുന്നത്. എന്നാലും എന്ത് കൊണ്ടായിരിക്കും താന് അവനെ പറ്റി ഓര്ത്തത്?. സ്വയം ശാസിക്കുമ്പോഴും സ്മിതയുടെ മനസ്സില് ചെറിയ ചെറിയ മോഹങ്ങള് മുട്ടിട്ട് തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവന് സുന്ദരന് അല്ലെ? പിന്നെ ഭയങ്കര കെയറിംഗും തമാശയും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഓര്ക്കാറുണ്ട് കിട്ടുവാണേല് റാമിനെ പോലുള്ളരാളെ ഭര്ത്താവായി കിട്ടിയിരുന്നുവെങ്കില് എന്ന്?. ചില സമയത്തെ അവന്റെ നോട്ടം അസ്ഥാനത് ആണെങ്കിലും അതിനെ എപ്പോഴക്കയോ താന് ആസ്വദിക്കാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അവനോടൊപ്പം ബൈക്കിന്റെ പിന്നിലിരുന്ന് യാത്ര ചെയ്തപ്പോള് അനാവശ്യമായി ബ്രേക്ക് പിടിക്കുകയൊ അല്ലെങ്കില് കുഴിയില് ചാടിക്കുകയൊ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. ഇത്രയും ചെറുപ്പക്കാരനായ പയ്യന് നോക്കിയാല് ആരായാലും ഒന്ന് ഇളകി പോകും, സ്വാഭാവികം. അത് പോലെ താനും ഒന്ന് ഇളകി. സ്മിത അവളുടെ ഫോണ് വേഗം എടുത്തു. വാട്ട്സാപ്പ് തുറന്ന് റാമിന്റെ പ്രൊഫൈല് എടുത്തു. അവള് കട്ടിലിലേക്ക് കമഴ്ന്നാണ് കിടക്കുന്നത്. ചെറുവിരല് കൊണ്ട് ചുണ്ട് കടിച്ച് അവള് അവന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി. ഹൊ എന്തൊരു സുന്ദരനാണ് ഈ ചെറുക്കന്. അവള് അവനെ അടിമുടി നോക്കി. സ്മിതയുടെ മനസ്സില് അവനോട് എന്തൊ ഒരുതരം ഇഷ്ടം പൂത്ത് തുടങ്ങിരുന്നു. അതിന്റെ ബാക്കിപത്രമെന്നൊണം അവളുടെ തുടയിടുക്കില് ഒരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. സ്മിത അറിയാതെ തന്നെ അവളുടെ കൈകള്
💬 Comments
View all comments