സ്മിത ടീച്ചറുടെ അവിഹിതത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര 2 [രോഹിത്]

കഴിഞ്ഞ ആദ്യ നാളുകളിൽ ഏട്ടനോട് ഇതേ പോലെ തന്നെ തോന്നിയിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നെ ഒരു മനുഷ്യജീവി എന്ന പരിഗണന പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് എനിക്ക് കിട്ടാതെ ആയപ്പോൾ അതൊക്കെ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എങ്ങോട്ടേക്കോ പോയി മക്കളുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നോക്കിയും പിന്നെ ജോലിയും ഒക്കെയായി ഞാൻ ഒതുങ്ങി കൂടി.അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശെരി.പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന പ്രായത്തിലെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ഉള്ളിൽ തിളച്ചു മറിയുന്ന വികാരങ്ങളും ഞാൻ കണ്ടില്ല എന്ന് നടിക്കാൻ നിർബന്ധിതയായി. ഇല്ല അതൊന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എങ്ങും പോയിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഞാൻ കരുതിയിരുന്നതൊക്കെ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ എവിടെയോ സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം കുഴിച്ചു മൂടപ്പെട്ടു എന്ന് മാത്രം. ഇന്ന് എന്റെ അഖിൽ അവന്റെ സ്നേഹവും കാമവും കരുതലും ഒപ്പം ഒരു പെണ്ണെന്ന രീതിയിൽ എനിക്ക് തന്ന അതിരു കവിഞ്ഞ