Chapter Title : സ്മിത ടീച്ചറുടെ അവിഹിതത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര 3 [രോഹിത്]

അവന്റെ തുപ്പലും പിന്നെ പൂർതേനും ഒക്കെ പറ്റി കുതിർന്നുണങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ അടിവസ്ത്രങ്ങളും എടുത്തു ഞാൻ ടെറസ്സിലേക്ക് പോയി. അപ്പോളേക്കും നേരത്തെ തന്നെ നല്ല ഇരുട്ട് വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചെറിയ കാറ്റും തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.ഇടയ്ക്ക് ദൂരെ എവിടെയോ ഇടി വെട്ടുന്നുണ്ട്.മഴപെയ്താൽ തന്നെ ഷീറ്റ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് തുണിയിലേക്ക് നേരിട്ടു വെള്ളം വീഴില്ലെങ്കിലും കാറ്റ് അടിച്ചു വീഴാൻ സാധ്യത ഉണ്ട്.അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നലെ തുണി അലക്കാഞ്ഞത്. ഇന്ന് എന്തായാലും അലക്കിയേ പറ്റൂ. നനയുന്നെങ്കിൽ നനയട്ടെ.രാവിലെ വെള്ളം നിറച്ചിട്ടതല്ലേ?? അതും ആലോചിച്ചു വാഷിംഗ്‌ മെഷീനിലേക്ക് തുണികൾ ഇട്ട ശേഷം അതിന്റെ ട്രെയിലേക്ക് അൽപം പൌഡർ ഇട്ടു കൊടുത്ത ശേഷം എന്റെ തോർത്ത്‌ കൂടി അതിലേക്കിട്ട് മെഷീൻ ഓൺ ആക്കി. ടൈമർ 49 മിനിറ്റ് കാണിച്ചതും അത് അവിടെ ഇരുന്നു അലക്കാൻ വിട്ടു കൊണ്ടു ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു വിളിക്കാൻ പോയി.റൂമിൽ കയറി ചാർജിൽ വെച്ച ഫോൺ എടുത്തു അമ്മയെ വിളിച്ചു. ഏട്ടൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ ഇവിടെ വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വിളിക്കാറോ സംസാരിക്കാറോ ഇല്ലാ. ഞാൻ വിളിക്കുന്ന സമയത്ത് ആൾ മിക്കപ്പോഴും അവിടെ ഉണ്ടാവില്ല.ആളിന്റെ ഫോണിൽ വിളിച്ചാൽ തിരക്കാണ് തിരിച്ചു വിളിക്കാം എന്ന് പറയും. പിന്നെ വിളിക്കില്ല ഞാൻ വിളിച്ചാലും എടുക്കില്ല. അവസാനം രാത്രി വിളിക്കുമ്പോ അമ്മ ഫോൺ എടുത്തു ഉറങ്ങി എന്ന് പറയുമ്പോൾ ആണ് കുടിച്ചു വന്നു ബോധം കെട്ടുറുങ്ങുകയാണ് എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അങ്ങനെ പതിയെ പതിയെ ഏട്ടനെ വിളിക്കുന്നത്‌ ഞാനും കുറച്ചു. പിന്നെ ദിവസവും അമ്മയോടും മക്കളോടും മാത്രം സംസാരിക്കും. യാദൃശ്ചികമായി മോൻ അച്ഛാ ദേ അമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടു കൊടുത്താലും നോക്കി ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്ക് പറയുന്നതല്ലാതെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഫോണിൽ കൂടി ഉള്ള സംസാരം നന്നേ കുറവായിരുന്നു. പതിയെ പതിയെ എനിക്ക് അത് ശീലം ആയത് കൊണ്ടു ഇപ്പോൾ ഒരു പരാതിയും ഇല്ലാ. ഇനി ഇപ്പോൾ ഒട്ടും പരാതി ഉണ്ടാകാൻ വഴി ഇല്ല. ഞാൻ അറിയാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
നീ എന്താടി സ്വപ്നം കാണുകയാണോ??? ഞാൻ പറയുന്നതൊന്നും നീ