Chapter Title : സ്മിത ടീച്ചറുടെ അവിഹിതത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര [രോഹിത്]

കൊല്ലും. എത്ര നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നു?? ഇപ്പോൾ പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ???? എനിക്ക് ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം നുരഞ്ഞു പൊന്തി.

ഞാൻ :: ഇത്‌ ഏതായാലും എനിക്ക് അങ്ങനെ വിടാൻ പറ്റില്ല. ഇപ്പോൾ ബിയറിൽ തുടങ്ങും നാളെ ലിക്വറും ഡ്രഗ്സും ഒക്കെയായി മാറാൻ ഇതൊക്കെ ആകും തുടക്കം.നിന്റെ അമ്മ നീ കാരണം വിഷമിക്കുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് വയ്യ. ഞാൻ എന്തായാലും അനിതേച്ചിയോട് പറയും. അവൻ :: അയ്യോ എന്റെ പൊന്നു സ്മിതേച്ചി അമ്മയോട് പറയല്ലേ എന്നെ പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിടില്ല. കളിക്കാൻ പോകാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല.

ഞാൻ :: നീ ചീത്ത കൂട്ട് കെട്ടിൽ ആണെന്ന് നിന്റെ അമ്മുമ്മ ഉച്ചയ്ക്ക് കൂടി പറഞ്ഞു കേട്ടു. അതുകൊണ്ട് നിന്നെ അധികം വെളിയിൽ വിടാത്തതാണ് നല്ലത്. നീ എന്തു പറഞ്ഞാലും ഞാൻ ഇന്ന് അനിതേച്ചിയോട് പറയും. ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ സോഫയിൽ വെച്ച ബാഗിൽ ഇരിക്കുന്ന ഫോൺ എടുക്കാൻ നടന്നതും അഖിൽ എന്റെ മുന്നിൽ ക്ഷമ യാചിക്കുന്നത് പോലെ മുട്ട് കാലിൽ ഇരുന്നു കരയാൻ തുടങ്ങി. അഖിൽ :: ചേച്ചി പ്ലീസ് ചേച്ചി എന്റെ സ്മിതേച്ചിയല്ലേ?? അമ്മയോട് പറയല്ലേ പ്ലീസ്. അവൻ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി. അതു കണ്ടതും എനിക്ക് പാവം തോന്നി. ഞാൻ പറയണോ വേണ്ടയോ എന്നാലോചിച്ചു കുറച്ചു നേരം നിന്നു. അവൻ ഇപ്പോളും എന്റെ മുന്നിൽ മുട്ട് കാലിൽ നിൽക്കുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ശ്വാസ നിശ്വാസങ്ങൾ അവന്റെ മുഖത്തിന്റെ നേരെ നിൽക്കുന്ന എന്റെ പുക്കിളിലും വയറിലും അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. എനിക്ക് ദേഹമാസകലം കുളിരു കോരാൻ തുടങ്ങി. വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പും അനുഭൂതിയും എന്നെ