Chapter Title : സ്നേഹ മഹി [ഫൗസിയ]

അയാൾ ഒച്ചയുണ്ടാകാതെ മകളുടെ ആ നിൽപ് കുറച്ചു നേരം കണ്ടു നിന്നു പോയി..

മകളുടെ തുറന്നിട്ട പിൻ കഴുത്തു മുതൽ തോഴോട്ട് നോക്കും തോറും അയാളുടെ ഉഗ്രരൂപൻ സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങി അയാളറിയാതെ അയാളുടെ വലതു കൈ പന്റിന് മുകളിലൂടെ ഒന്നമർത്തിയതും മകൾ ആ രംഗം കണ്ണാടിയിലൂടെ കാണുന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു..

പെട്ടന്ന് അവൾ തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് ബെഡിലിരുന്ന സാരിയെടുത്തു മാറത്തെകിട്ടു..

അച്ഛൻ.. അച്ഛനെപ്പോ വന്നു..?

ഞാ.. ഞാൻ ഇപ്പോ വന്നേ ഉള്ളു മോളെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല മോളു ഡ്രസ്സ്‌ മാറുന്നത് അയാൾ വിറയോടെ പറഞ്ഞു പെട്ടന്ന് മുറിക്കു പുറത്തേക്കിറങ്ങി..

അബദ്ധം പറ്റിയതറിഞ്ഞ അയാൾ പിന്നെയും ശപിച്ചു..

എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും കണ്ണിലെ ആ കാഴ്ചകൾ മായുന്നില്ല.. ഇവിടെ വന്നു കയറിയപ്പോൾ മുതലുള്ളെ രണ്ടു സീനുകളും അയാളുടെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നി മറഞ്ഞു.. . താഴെ ഷോർട്സിനുള്ളിൽ തന്റെ പഴയ വീരൻ ഞെരിപിരി കൊള്ളുന്നു..

അയാളെങ്ങിനെയൊക്കെയോ മനസിനെ പാകപ്പെടുത്തി ചിന്തകൾ മാറ്റി ഉള്ള ധൈര്യം സംഭരിച്ചു മകളെ വിളിച്ചു..

മോളെ കഴിഞ്ഞിക്കെ ഡോക്ടറെ അടുത്ത് പോകാനുള്ള സമയമായി..

അകത്തു നിന്നും മകളുടെ മറുപടിയൊന്നും കേക്കൾതായപ്പോൾ.. അയാൾക്കു വേവലാതിയായി..

അയാൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു മോളെ..

ആ... ഞാ.. ഞാൻ ഇപ്പോ വരാമച്ചാ..

അവൾ നോരമലയുള്ള മറുപടിക്കെട്ടപ്പോൾ അയാകൊരുവിധം സമാദാനമായി...

അയ്യാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.. മോളെ നോക്കു മാറ്റി കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ അച്ഛനൊന്നു വാഷ് റൂമിൽ പോകണമായിരുന്നു..

ആ കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ അച്ഛൻ കയറിക്കോളൂ...

മഹി അയാളുടെ ടെൻഷൻ ഒന്നും ബേധപ്പെടുത്തി.. അകത്തേക്ക് കയറി മകളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു നി വെയിറ്റ് ചെയ്തു ഞാനൊന്നു ഫ്രഷായിട് ഇറങ്ങാം.. പറഞ്ഞു കൊണ്ടായാൽ വേഗം ബാത്‌റൂമിൽ കയറി വാതിലടിച്ചു..

അച്ഛന്റെ പരുങ്ങിയുള്ള പെരുമാറ്റവും മുഖത്തുനോക്കാതെ യുള്ള പറച്ചിലും കേട്ടപ്പോൾ സ്നേഹക്കു കാര്യം നനസിലായി അച്ഛൻ കയറി വന്നിട്ടു കുറച്ചു നേരമായി ഞാൻ കാണാത്ത നേരം എന്റെ പിന്നിൽ ഞാനറിയാതെ എന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് നിൽകയായിരുന്നു... അതു ഞാൻ കയ്യോടെ പിടിച്ചത് കൊണ്ടാണീ ചമ്മൽ..

എന്നാലും അച്ഛനിതെന്തു പറ്റി.. എത്രകാലം അച്ഛനോടൊത് താന് എവിടെയെല്ലാം ഒറ്റക്കു പോയിട്ടുണ്ട് ബീച്ചിൽ ഷോപ്പിങ്ങിനു സിനിമ തിയേറ്ററിൽ..