Chapter Title : സ്നേഹപരമായ സാമീപ്യത്തിൽ [Vincent Gomez]

വാത്സല്യത്തോടെ ആന്റി പതിവ് ബ്രേക്ഫാസ്റ് ടേബിൾ സംസാരത്തിനിടയിൽ സൂചിപ്പിച്ചു;  മോളുടെ പഠിത്തം കഴിയും വരെ മുൻകരുതൽ വേണ്ടതിനെ കുറിച്ച്... എന്റെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെ കുറിച്ചും ഒക്കെ അറിയാമെന്ന മട്ടിൽ സംസാരിച്ചു. എന്റെ കോണ്ടം ഇഷ്ടമില്ലായ്മ ഭാര്യ വഴി ആന്റി മനസിലാക്കിയെന്നു എന്ന് സംസാരത്തിനിടയിൽ എനിക്ക് മനസിലായി; ഒപ്പം ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ അത്ര തൃപ്തനല്ലെന്നും അറിയാമെന്ന്ആന്റി ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു...

"അവളുടെ പഠിത്തം കഴിയുംവരെ ക്ഷമിച്ചാൽ മതിയല്ലോ" എന്ന്മക്കെ എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനും ഓർമിപ്പിക്കാനും ആന്റി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.  അതിനുമുന്നെ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചുപോയാൽ അവളുടെ പഠിത്തത്തെ ബാധിക്കില്ലേ?

അപ്പൊ, ഞാൻ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു...

"എന്ന പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു കല്ല്യാണം പോരായിരുന്നോ എന്ന്... ?"  ആന്റി മറുപടിയായി വല്ലാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്..."അത് എനിക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധം അവൾക്ക് പറ്റാതിരിക്കാൻ, വിശ്വസിച്ചൊരാളെ നേരത്തെ ഏൽപ്പിച്ചതല്ലേ...  എന്ന് വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ...

"ഓഹോ...!"എന്ന് മറുപടിയും പറഞ്ഞു പതിവുപോലെ ഞാൻ ജോലിക്കായിറങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസത്തെ സംസാരത്തിൽ വീണ്ടും എന്നോട് അല്പം താല്പര്യത്തോടെ, ആന്റി  പറഞ്ഞു, നിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടെനിക്ക് മനസിലാവും, ഞാനും നിങ്ങളുടെ  ഈ  കാലമൊക്കെ കടന്നുപോന്നതല്ലേ...?!അവൾക്ക് എങ്ങനെയും നന്നായി പഠിച്ചു പാസായി പോരണമെന്നു ആഗ്രഹവുമുണ്ട്... നീയുകൂടി അതിന് അവളോടൊപ്പം സഹകരിച്ചു പോകണം സന്തോഷത്തോടെെ; ഇനി ഒരു വർഷം കൂടിയല്ലേയുള്ളു...

ഞാൻ പറഞ്ഞു.... "ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഇല്ല, പിന്നെ മറ്റൊരാൾ മനസിലാക്കിയതോണ്ട് മാത്രം കാര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ ആന്റീ, ജീവിതം ഒന്നല്ലേയുള്ളു !

പതിവ് ചിരിയോടെ ആഹാരം എടുത്ത് വിളമ്പുന്നതിനിടയിൽ ആന്റി പറഞ്ഞു, "പരിഹാരമില്ലാത്ത പ്രശ്നമുണ്ടോ മോനെ..."  എന്നുപറഞ്ഞു ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ പാത്രം വെയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ, കസേരയിൽ ഇരുന്ന എന്റെ തോളിൽ ആന്റിയുടെ തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന ആലില വയർ ചേർത്ത് അമർത്തിക്കൊണ്ടു എന്നെ ഒന്ന് വല്ലാതെ നോക്കി. അത് ഒരു പ്രത്യേക നോട്ടമായിരുന്നു, അന്നുവരെ അങ്ങനെ ഒരു നോട്ടം ആന്റിയിൽ നിന്നുണ്ടായതായി ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല !  പൊക്കിളിനു താഴെ വച്ചുടുത്തിരുന്ന സാരിയൽപം മാറിനിന്നതിനാൽ വയറിന്റെ പകുതി ഭാഗം എന്റെ തോളിൽ മുട്ടിയതിന്റെ ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.  ഞാൻ ചെറുതായൊന്നു ഞെട്ടി, പക്ഷേ എന്നിലെ ആണ് അത് ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തപോലെ തോന്നി....  ആകെ ഒരു ഷോക് അടിച്ചപോലെ !!

കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ആന്റി പറഞ്ഞു "അതൊക്കെ മനസിന്റെ പൊരുത്തമാണ്, പിന്നെ...സന്ദർഭവും, സാഹചര്യവും നമ്മൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നപോലെയും ഒക്കെയിരിക്കും...  ഞാൻ പറഞ്ഞു... "ഇനി പൊരുത്തപെട്ടല്ലേ മതിയാകൂ...ആന്റീ... ശരിയാക്കാം, മോളെ ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്നുണ്ടല്ലോ പിന്നെന്താ ?

പൊരുത്തപെടാൻ ശ്രമിക്കണം മോനെ..  അവൾ കൊച്ചുകുട്ടിയാണ്,