Chapter Title : സ്നേഹപൂർവ്വം ശാലിനി [M.D.V]

പൊട്ടുന്ന പോലെ ഞാൻ നിലവിളിക്കണമെന്നുണ്ട്. എന്റെ രതിമൂർച്ഛ എന്റെ ആത്മാവിനെ രണ്ടായി പിളർത്തി. എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല, ഞാൻ "ആഅഹ്ഹ്ഹ് ... ആഴത്തിൽ ഇനിയും ആഴത്തിൽ….." എന്ന് ആക്രോശിച്ചു"

സമയം വീണ്ടും കടന്നു പോകുന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി!!! മനസ്സിലാകെ കൂരിരുട്ടു ബാധിച്ചപോലെ….
തല പൊട്ടിപിളർന്നു രണ്ടാകുന്ന സുഖത്തിലും ഞാനെന്തൊക്കെയോ അവ്യ്കതമായി കിഷനോട് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നുമോർക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല!!!

കണ്ണിറുക്കെയടച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഉടുമ്പ് പിടിക്കുന്നപോലെ ഞാനെന്തിനാണ് കിഷനെ എന്റെ മുലകൾ ചേർത്ത് അയാളുടെ അരക്കെട്ടിലെ ചൂടുള്ള കൊള്ളിമീൻ എന്റെ പിളർപ്പിലേക്ക് അതിവേഗം കയറിയിറങ്ങുന്നത് അത് ….അത് അതുമാത്രമേ എനിക്കിപ്പോ അറിയുന്നുള്ളു. അയാളുടെ കൈകളും നീരാളിയെപോലെ എന്റെ ശരീരത്തിലാകമാനം ഓടിനടക്കുന്നു. എന്റെ നാവിൽ വരാൽ മീൻ പോലെ ചുറ്റിപിടിച്ചു കിടക്കുന്നതെന്താണ് ?? ഞാൻ അതിനെ കടിച്ചുറുഞ്ചി എടുക്കുന്നത് എന്തിനാണ്. ഈ ചൂടിലും വിയർത്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് എന്തിനിത്ര ആവേശം!!! കേവലം രതിമൂർച്ചയാണോ എന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അതോ നശിക്കാൻ പോന്ന ശരീരവുമായി ഞാനിവിടെ കയറിയതുമുതൽ എന്റെ മനസും നഷ്ടപെടുന്നുണ്ടോ??

എന്റെ അരക്കെട്ട് ഞാനെന്താണ് ഇത്രവേഗം ചലിപ്പിക്കുന്നത്!!! കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഉരുളുമ്പോഴും എന്നിൽ അവശേഷിക്കുന്ന അവസാനത്തെ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനെ തോല്പിച്ചതാരാണ് ഞാനോ അതോ ….എന്റെ മനസോ????

“ആഹ് ആഹ് ആഹ് എനിക്ക് വരുന്നു!!!!!!!”

തളർന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ കിതക്കുമ്പോ പതിയെ പതിയെ ബോധമണ്ഡലത്തിൽ നാഴികമണി ചിലച്ചു, ദിക്കെതെന്നറിയാതെ ദിശയെതന്നറിയാതെ കണ്ണു ഞാൻ തുറന്നു, എന്റെ മുടിയിഴകൾ പാറിപറന്ന് ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ കണ്ണാടിയിൽ എന്നെ ഞാൻ കണ്ടു.

ഇത്രയും സമയം ഞാനിവിടെയെന്താണ് എന്താണ് ചെയ്തത് ??
ഞാനിപ്പോ കിഷൻ ഭായിയുടെ മുകളിൽ ആയിട്ട് എത്ര നേരമായി!!!
ഈശ്വര