Chapter Title : സ്നേഹരതി 2 [മുത്തു]

പോയി…..

അമ്മയാണെങ്കിൽ മൾട്ടിടാസ്കിംഗാണ്, അടുപ്പത്ത് എന്തോ വെച്ചിട്ടുണ്ട്… പച്ചക്കറി അരിയുന്നുണ്ട്…. അതിനിടയ്ക്ക് അച്ഛൻ കുടിച്ചുവെച്ച ചായകപ്പ് എടുത്ത് കഴുകി വെച്ചു, അങ്ങനെ ഓടി നടന്ന് എല്ലാം ചെയ്യുന്നുണ്ട്….. പാവം…… ഒന്ന് സഹായിക്കാമെന്ന് കരുതി അവിടെ പൊളിച്ചു വെച്ച തേങ്ങയെടുത്ത് ഞാൻ ചിരവാൻ തുടങ്ങി…… ആ ശബ്ദം കേട്ട് അമ്മയെന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിയപ്പോൾ ഒന്ന് കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പണി തുടർന്നു…..

അച്ഛൻ അപ്പുറത്ത് തന്നെയുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് കുരുത്തക്കേടൊന്നും കാണിക്കാനോ പറയാനോ ഞാൻ മുതിർന്നില്ല….. എങ്കിലും ഓടിനടന്ന് പണിയെടുക്കുന്ന മാതാശ്രീയുടെ ശരീരത്തിലെ വളവും കുന്നുമൊക്കെ ഞാനിടയ്ക്ക് ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കി ആസ്വദിച്ചു…… ഇടയ്ക്കൊക്കെ അമ്മയുമെന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു….

ഇന്നലെ രാത്രി മുല കുടിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് വാശി പിടിച്ച ചെക്കൻ തന്നെയാണോ ഇത് എന്നാവും അമ്മ ചിന്തിക്കുന്നത്….. ഞാൻ അമ്മയോട് അതിനെപറ്റി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….. ഞാനുമായി ഒരു അതിരുവിട്ട ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടാൽ അതിലെ അപകടസാദ്ധ്യത ശൂന്യമായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് അമ്മയെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണമായിരുന്നു……

“““ഇതെന്താ ഇപ്പൊ റേഡിയോ വെക്കാറില്ലേ?”””

അടുക്കളയിലെ ജനൽപ്പടിയിൽ ശബ്ദരഹിതമായി ഇരിക്കുന്ന റേഡിയോ നോക്കി ഞാനമ്മയോട് ചോദിച്ചു….. പണ്ട് ജോലിക്ക് പോയിരുന്ന കാലത്ത് നേരത്തെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇതിലെ പാട്ട് കേൾക്കാറുണ്ടായിരുന്നു…..

“““അത് കേടായിട്ട് കുറച്ചായി”””

“““ഉം””””

“““വൈകുന്നേരം അച്ഛന്റടുത്ത്ന്ന് വേഗം രക്ഷപ്പെട്ടാ ഞാൻ കൂട്ടാൻ വരാട്ടോ””””

“““ഉം””””

അമ്മയൊന്ന് മൂളി

“““ഇതാമ്മാ തേങ്ങ ചിരവി കഴിഞ്ഞു…. വേറെ എന്താ ചെയ്യണ്ടേ?””””

ഞാനാ പറഞ്ഞത് കേട്ടുകൊണ്ടാണ് അച്ഛൻ വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി വന്നത്….

“““അമ്പോ ഇന്ന് കാക്ക മലർന്ന് പറക്കുമല്ലോ….. എടി ഇത് നമ്മടെ മോൻ തന്നെയല്ലേ””””

എന്നെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് അച്ഛൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചതും എന്റെ മുഖത്തെ വോൾട്ടേജ് മങ്ങി…… സംശയം തോന്നുന്ന സംസാരമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും ഇങ്ങനെ പതിവില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കാണുമ്പോഴും സംശയം തോന്നാമല്ലോ എന്ന് ഞാനപ്പോഴാണ് ചിന്തിച്ചത്…..

“““ഓ…. നിങ്ങളോ ഒന്നും ചെയ്ത് തരുന്നില്ല….. എന്നിട്ട് ചെയ്ത് തരുന്നവനെ കളിയാക്കുന്നോ….. ഒന്ന് പോ മനുഷ്യാ””””

എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചിരവിയ തേങ്ങ വാങ്ങി മിക്സിയിലേക്ക് ഇടുന്നതിനിടെ അമ്മ അച്ഛനെ നോക്കി പറഞ്ഞതും അച്ഛന്റെ വായടഞ്ഞു…..

“““മോനെ നീയിതൊന്ന്