Chapter Title : സ്നേഹരതി 4 [മുത്തു]

ജീവിതം നശിപ്പിക്കരുത് എന്ന ചിന്തയാണ് അതിന്റെ കാരണമെന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു…..

പെട്ടെന്ന് മുറിയുടെ വാതിൽ തള്ളി തുറക്കപ്പെട്ടതും ഞാൻ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു…… വാതിൽ തുറന്ന് രംഗപ്രവേശനം നടത്തിയ അമ്മയെ കണ്ട് ഞാനൊരു നിമിഷം സ്‌തംഭിച്ചു പോയി…..

കറുപ്പ് കര വരുന്നൊരു കേരളാസാരിയുമുടുത്ത് നെറ്റിയിൽ ചന്ദനവും തൊട്ട് അഴിച്ചിട്ട ഈറൻ ഉണങ്ങാത്ത മുടിയിൽ തുളസിക്കതിരും ചൂടിയാണ് അമ്മയുടെ വരവ്… ഇവിടെ അടുത്തൊരു നരസിംഹ ക്ഷേത്രമുണ്ട്, ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ അമ്മ പതിവായി പോവുന്നതാണ്…..

രാവിലെ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് ആ അമ്പലത്തിൽ പോയുള്ള വരവാണ് എന്റെ ഈ ദേവിയെന്ന് മനസിലായി….

മുറിയിൽ കയറിയ ഉടൻ കതകടയ്ക്കാൻ വേണ്ടി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്നലെ ഞാൻ കശക്കിയുടച്ച കുണ്ടിപാളികൾ സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന മനോഹരമായ കാഴ്ച….. അത് ഞെരിച്ചുടയ്ക്കാൻ കൈ തരിച്ചു……

“““എഴുന്നേക്കുന്നില്ലേ…… മാമി ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റെടുത്ത് വെക്കുന്നുണ്ട്”””

എന്നെ നോക്കാതെ മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഇരിക്കുന്ന അലമാരയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് നടക്കുന്നതിനിടെ അമ്മ പറഞ്ഞു…. നടക്കുമ്പോൾ പാദസരം കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു…. പക്ഷെ സാരി കാൽപാദം വരെ താഴ്ന്ന് നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആ ശബ്ദാഭരണം കാണാൻ സാധിച്ചില്ല….

ഞാൻ പുതപ്പ് മാറ്റി കട്ടിലിൽ നിന്ന് താഴേക്കിറങ്ങി ഇരുകൈകളും ഉയർത്തി ഞെളിഞ്ഞ് കുത്തി നിന്നു…… തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അലമാരയുടെ മുന്നിലെ കണ്ണാടിയിലൂടെ എന്റെ കോലം കണ്ട് അമ്മ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു…..

“““ശ്യോ ആ തുണിയൊന്നെടുത്തുടുക്ക്”””

അടഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന വാതിലിന് നേരെ നോക്കി പരിഭ്രമത്തോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു….. അപ്പോഴാണ് ഞാനെന്റെ കോലം ശ്രദ്ധിച്ചത്….. ഉദ്ധരിച്ച് നിൽക്കുന്ന മാംസദണ്ഡ് മറയ്ക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഷഢി മാത്രമാണ് എന്റെ ശരീരത്തിൽ ആകെയുള്ള തുണികഷണം….. രാത്രി എപ്പഴോ ബനിയനും ഊരി മാറ്റിയിരുന്നു…….

ഞാൻ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അമ്മ തന്നെ കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന മുണ്ടെടുത്തെന്റെ കയ്യിൽ തന്നു….. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ചമ്മലും ഭയവും തെളിഞ്ഞ് നിൽപ്പുണ്ട്…… ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അമ്മയെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തണ്ടാന്ന് കരുതി ഞാനാ മുണ്ട് വാങ്ങി അരയിൽ ചുറ്റി…..

അമ്മ വീണ്ടും അലമാരയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് പോയി, അതിൽ എന്തോ തിരയുകയാണ്….. ഞാനമ്മയെ പുറകിൽ നിന്ന് നോക്കി ആസ്വദിച്ചു….. എണ്ണമയമുള്ള ഈറൻ വിട്ടുമാറാത്ത തുളസിക്കതിർ ചൂടിയ മുടി ഇടുപ്പിന് തൊട്ടുമുകളിൽ വരെ പരന്ന് കിടക്കുന്നു….. ഒരു ചൊരിമണൽ ഘടികാരം പോലെയാണ് അമ്മയുടെ പിന്നഴക് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയത്…..

വീതിയേറിയ അരക്കെട്ടും തള്ളിതെറിച്ച് നിൽക്കുന്ന കൊഴുത്ത ആസനവും….. കുണ്ടിലത എന്ന പേരിന് എന്തുകൊണ്ടും യോഗ്യ….. പുറകിൽനിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ മനസ്സ്