Chapter Title : സ്നേഹരതി 2 [മുത്തു]

എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്ന് തുടങ്ങി

“““മനുഷ്യന്മാരായാൽ വാക്കിന് വില വേണം””””

“““ഇല്ലെങ്കിൽ?””””

തള്ള മൊത്തം കൊളുത്താണല്ലോ….. അങ്ങോട്ട് ദേഷ്യം കാണിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല

“““ഞാൻ കരയും”””

“““കരഞ്ഞോ””””

അൾട്ടിമേറ്റ് പുച്ഛം….

“““കുഞ്ഞാവ കരഞ്ഞാ അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നുമില്ലേ?””””

“““ഇല്ല””””

ഇതൊരു നടയ്ക്ക് പോവില്ല…. ഈ മൂഡിൽ ഞാനെന്ത് പറഞ്ഞാലും അമ്മ തിരിച്ചടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും…… അങ്ങനെ ദേഷ്യം പിടിച്ച് ഞാൻ എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരിക്കലും നടക്കില്ല….. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ചാറ്റിംഗ് അവസാനിപ്പിച്ചു……

പക്ഷെ അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ വീണ്ടും മെസ്സേജ് അയച്ചു….

“““അച്ഛൻ വരാറായിട്ടുണ്ട്…. അതാട്ടൊ”””

യെസ്… അപ്പൊ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ വാക്കിൽ നിന്ന് അമ്മ പിന്നോട്ട് മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി…. ഇനിയിപ്പൊ ഇന്നലെങ്കിൽ നാളെ ആയാലും കിട്ടുമല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും ഇപ്പോൾ തന്നെ വേണമെന്ന് എന്റെ ഉള്ളിലെ നിഷേധി ശാഠ്യം പിടിച്ചു….

“““അച്ഛനെന്തായാലും ഒമ്പത് മണി കഴിയില്ലേ….. അതുവരെ സമയമില്ലേ””””

ഞാൻ റിപ്ലൈ അയച്ചു

“““അത് റിസ്ക്കല്ലേ മോനു?””””

“““ഒരു റിസ്ക്കുമില്ല….. എന്നെ വിശ്വസിക്കമ്മാ….. അച്ഛൻ ഒരിക്കലും ഒന്നും അറിയില്ല””””

ഞാൻ ധൈര്യം നൽകി…..

“““ഓക്കെ ഒരു 15 മിനിറ്റ്സ് കഴിഞ്ഞ് റൂമിലേക്ക് വാ””””

“““15 മിനിറ്റോ🥲””””

“““ഞാനിപ്പൊ തന്നെ വരട്ടെ…. പ്ലീസ്”””

“““നോ…. എനിക്ക് മേല് കഴുകണം””””

“““അതൊന്നും വേണ്ടമ്മാ…. നോ പ്രോബ്ലം””””

“““എനിക്ക് പ്രോബ്ലമുണ്ട്….. 15 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ്….. അല്ലെങ്കിൽ പ്ലാൻ ക്യാൻസൽ””””

“““ഓക്കെ….. ബ്രാ ഊരണേ””””

“““അയാം വെയ്റ്റിംഗ്””””

ആ രണ്ട് മെസ്സേജുകൾ അമ്മ കണ്ടെങ്കിലും റിപ്ലൈ ഒന്നും തന്നില്ല….. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അമ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു…… ഞാൻ മുറി തുറന്ന്