Chapter Title : സൂര്യ നിലാവ് [സ്മിത]

ഒക്കെ?”
“എന്താ എനിക്ക് റൊമാന്റിക് ആയിക്കൂടെ? ഞാനേ അത്ര വയസ്സി ഒന്നുമായില്ല...”
“നിനക്ക് അല്ലേലും വയസ്സാകുമോ പെണ്ണെ?”
“കിന്നരിക്കാതെ പറ! എന്നാന്നേ വിളിച്ചേ ഇപ്പോള്‍?”
“എടീ അത്...”
അലക്സ് നിര്‍ത്തി.
“എന്നാ സ്വരത്തില്‍ ഒരു വല്ലായ്മ?”
അവളുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു.
“എടീ പത്ത് മിനിറ്റ് മുമ്പ് നിന്നെ ഓര്‍ത്തപ്പം എനിക്ക് കമ്പിയായി...”
ജെന്നിഫറിന്‍റ്റെ ഉള്ളൊന്നു വിറച്ചു.
“നേരാണോ? നേരാണോ ഈ പറയുന്നേ?”
“എന്നാ നീയങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ?”
“എന്‍റെ ചക്കരെ എടാ നിന്നെ ഓര്‍ത്ത് ഞാനിപ്പോ ഒന്ന് സ്വയം...”
“പോടീ ഒന്ന്! നീയോ? നെവര്‍!”
“സത്യാന്നെ..കുളി മുറീല്‍ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ മാറി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എടാ ചക്കരെ എനിക്ക് നിന്നെ ഓര്‍ത്ത് ഒരു കണ്ട്രോളും കിട്ടീല്ല...ഞാന്‍ ഞെക്കിപ്പൊട്ടിച്ച് ചീറ്റിച്ച് കളഞ്ഞു..”
“നേരോ?”
അവിശ്വസനീയത നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ അലക്സ് ചോദിച്ചു.
“അതെന്നടാ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നെ? ഈ തിരക്കും ബഹളോം ഒക്കെ ആയിട്ട് ഇന്നല്ലേ ഒന്ന് ലീവെടുത്ത് സ്വസ്ഥമായി ഇരിക്കുന്നെ? നീയും സാമും അല്ലെ എനിക്ക് ഓര്‍ക്കാന്‍ ഉള്ളൂ? നിന്നെ ഓര്‍ത്തോര്‍ത്ത് എനിക്ക് നിന്നെ കിട്ടണന്ന് തോന്നീപ്പം കൈവിട്ട് പോയി എന്‍റെ ചക്കരെ,””
“കേട്ടിട്ട് എന്‍റെ കുട്ടന്‍ വല്ലാതെ വണ്ണം വെക്കുവാ പെണ്ണെ,”
“ഹ്മം.ഇവിടേം ഒരുത്തി പിന്നേം കരയാന്‍ തുടങ്ങി...”
“ആണോ? ശ്യോ എന്‍റെ പെണ്ണെ...”
“നീ എങ്ങു വാടാ...എനിക്ക് കടിച്ചു തിന്നാന്‍ താ എന്‍റെ കുട്ടനെ...”
“പെണ്ണെ നീ മിണ്ടാതിരി..ഇവിടെ ജീന്‍സ് പൊട്ടിച്ച് സാധനം പുറത്ത് വരാറായി കേട്ടോ...”
“ഹഹഹ...”
അവള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിച്ചു.
“വേണ്ട വേണ്ട...അവിടെ എന്തിനും പോന്ന പെണ്ണുങ്ങളാ..നിന്‍റെ പോലത്തെ മൂര്‍ഖനെയെങ്ങാനും കണ്ടാ അവളുംമ്മാര് നിന്നെ ഓടിച്ചിട്ട്‌ പിടിക്കും...”