Chapter Title : സൂസമ്മ [AK]

നിന്ന് ഇറങ്ങിയില്ല. അന്ന് രാത്രിയിൽ ജോണിയും സൂസമ്മയും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. "സൂസമ്മയോട് ഈ കാര്യം പറയണോ പറഞ്ഞാൽ പ്രശ്നമാകുമോ" ജോണിയുടെ മനസ് മന്ത്രിച്ചു. രണ്ടും കല്പിച്ചു പറയാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. " എടി സൂസമ്മേ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞ വിഷമം തോന്നരുത് കേട്ടോ" "ഇല്ല ഇച്ഛായ.. ഇച്ഛായൻ പറ"

"ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞില്ലേ അത് പോലത്തെ ഒരു ആഗ്രഹം നിന്റെ പുന്നാര മോന്"

"എന്റെ ഈശ്വര ജെറിമോനും ജിൻസിയെ വേണെന്നോ" നെഞ്ചത്ത് കൈ വെച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഏണിറ്റിട്ടു സൂസമ്മ പറഞ്ഞു

"ഹ ഹ പക്ഷെ അവനു ജിൻസിയെ അല്ലടി താല്പര്യം " ചെറു ചിരിയോടെ ജോണി പറഞ്ഞു

"പിന്നെ ആ .... ആരെയ.. ആരെയാ അവനു" വിക്കി വിക്കി ആകാംഷയോടെ സൂസമ്മ ചോദിച്ചു.

" അവന്റെ ആഗ്രഹം തീർക്കാൻ നീ മനസുവച്ചമതി ...പക്ഷെ എന്റെ ആഗ്രഹം എന്റെ ജിൻസിമോള് മന്സുവെക്കേണ്ടേ"

"എനിക്കൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ല ഇച്ഛായൻ പറയുന്നത്" " എടി അവനു വേണ്ടത് നിന്നെയാണെന്നു"

സൂസമ്മ ഒന്ന് നിച്ചാലമായി പിന്നെ ഒറ്റ പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു ഒരു തമാശ കേട്ടപ്പോലെ. "നിനക്കിതെന്നപറ്റി വട്ടയോ"ജോണി അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "പിന്നെ വട്ടു....ഈ വീട്ടിലുള്ളതിനെല്ലാം വട്ടണല്ലോ പിന്നെ എനിക്ക് മാത്രം ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതെന്തിനാ. ഇതെന്താ നിങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത്. എന്തിനാ എൻ്റെ മോനെ പറയുന്നത് നിങ്ങള് തന്നെ സ്വന്തം മോളെ ഊക്കൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ലേ പിന്നെ അവൻ എന്നെ ആഗ്രഹിച്ചതിലാണോ തെറ്റ്" . ഇവനെ ഒക്കെ ആണല്ലോ ഞാൻ ഇത്രയും നാൾ വളർത്തിക്കൊണ്ടു വന്നത് എന്നിട്ടിപ്പൊ ഇവനൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത് ഇതൊക്കെ . എങ്ങനെ സഹിക്കും ഇച്ഛായാ ഞാൻ..ഉള്ളു കാളിക്കൊണ്ടു സൂസമ്മ പറഞ്ഞു

ആഹാ ഇപ്പൊ തെറ്റ് എന്റേതു മാത്രമായോ ഇതൊക്കെ ഇങ്ങാനാടി നമ്മലെല്ലാരും ഇങ്ങനൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നതാടി പിന്നെ ചിലര് തുറന്നു പറയും ചിലര് അത് ഒളിച്ചു വെക്കും അതാടി നമ്മുടെ ജെറിൻമോൻ പക്ഷെ അവൻ തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലേ അവന്റെ മനസ്സിൽ കള്ളമില്ല അതുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു .

"എന്നാലും സൂസമ്മേ നീ എന്തിനാ ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോ ആദ്യം ചിരിച്ചത് ഇനി