Chapter Title : സൂസൻ ഫെർണാണ്ടസിന്റെ കാമ ലീലകൾ ലക്ഷ്മിയുടേയും [സ്പൾബർ]

അതൊന്നും ഇനി ശരിയാവില്ല ലച്ചൂ…”..

പണ്ടും സ്നേഹം കൂടുമ്പോൾ ലക്ഷ്മിയെ ലച്ചൂന്നാണ് സൂസൻ വിളിച്ചിരുന്നത്..

“നീ വിരലിടാറുണ്ടോടീ… ?”..

സംസാരം പതിയെ മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. സൂസനും അതിഷ്ടമായി.. കുറേ കാലമായി അവൾ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിട്ടും കേട്ടിട്ടും..

“അല്ലാതെന്താ ലച്ചൂ ചെയ്യാ… ?.

സഹിക്കാൻ പറ്റണ്ടേ…?അതാ ഇപ്പോ ഒരാശ്വാസം.. നീയോ… നീ അതൊക്കെ നിർത്തിയോ… ?:എട്ടാം ക്ലാസ് മുതലേ വിരലിട്ട് തുടങ്ങിയവളാ നീ…”..

“ഓ… പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോഴാ വിരലിടുന്നേ… ആ പൂതിയൊക്ക എന്നേ തീർന്നതാടീ… “..

“അതെന്താ… നിന്റേത് വറ്റിയോ… ?”..

ചിരിയോടെ സൂസൻ ചോദിച്ചു..

“ വറ്റിയതൊന്നുമല്ല… വേണ്ടാന്ന് വെച്ചതാ… അതിനുള്ള മൂഡൊന്നും ഇപ്പോ ഇല്ലെടീ…”..

“ഉം… വേണ്ടാന്ന് വെക്കണ്ട… നമ്മടെയൊക്കെ ആയുസ് തീരാറായി…”.

“ ഇനി ഇങ്ങനെയങ്ങ് മരിച്ച് പോട്ടെ… പക്ഷേ, നീ അങ്ങിനെ പോര… നിനക്ക് എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ട്… പണമുണ്ട്, സൗന്ദര്യമുണ്ട്,ആരോഗ്യമുണ്ട്… നീ ആയുസ് വെറുതെ കളയണ്ട… സുഖിച്ചോ… അത് കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടാണേൽ അങ്ങിനെ… “..

സൂസന് ലക്ഷ്മിയുടെ സംസാരം കേട്ട് പതിയെ തരിച്ച് കേറുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

“നിന്നോട് സത്യം പറയാലോ ലച്ചൂ… ഒരാൺതുണ വേണമെന്ന് തോന്നിയിട്ട് കുറച്ചായി… പക്ഷേ ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാനൊന്നും ഇനി വയ്യ… “..

“എന്റെ പൊന്നു സൂസാ… നീ വിചാരിച്ചാലാണോ ഒരാൺതുണ കിട്ടാൻ പ്രയാസം… ?..

ഒന്ന് മനസ് വെച്ചാ ഓരോ ദിവസം ഓരോരുത്തരെ വിളിച്ചൂടെ നിനക്ക്..

അതിനുള്ള എല്ലാ സാഹചര്യവും നിനക്കുണ്ടല്ലോ…”..

ലക്ഷ്മി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.. സൂസനെ ഒരാളൂക്കുന്നതോർത്ത് അവൾക്കും ചെറിയ തരിപ്പ് തോന്നി..

“അങ്ങനെ ദിവസവും ഓരോരുത്തരൊന്നും വേണ്ട… ഒരാൾ മതി…ഒരൊറ്റ ഒരാൾ… “...

അത് പറയുമ്പോ സൂസന്റെ