Chapter Title : സൂസൻ ഫെർണാണ്ടസിന്റെ കാമ ലീലകൾ ലക്ഷ്മിയുടേയും 4 [സ്പൾബർ]
കേട്ട് നിസഹായതയോടെ മധു അവളെ നോക്കി..
“ പേടിക്കണ്ട… അവര് രണ്ടാളും ഇപ്പോ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങില്ല… അവരുടെ ചർച്ച കുറേ നേരം നീളും…”..
ആ പറഞ്ഞതിന് എന്തർത്ഥമാണ് കൊടുക്കുക എന്ന് മധുവിന് മനസിലായില്ല..
“ വേറൊന്നും ചിന്തിക്കണ്ട… കുറേ കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാ മതി… സൂസൻ അറിയുമെന്ന പേടിയാണെങ്കിൽ ആ പേടി വേണ്ട… “..
“ ദീപു… ?”..
“ അതും പേടിക്കണ്ട… ഞാനല്ലേ പറയുന്നത്…”..
അത് പറഞ്ഞ് ലക്ഷ്മി ബെഡിലേക്കൊന്ന് നോക്കി.. അവൾ പുളഞ്ഞ് പോയി.. പട്ടുമെത്തയാണിത്.. പുൽപായയിൽ മാത്രം കിടന്ന് ഊക്കിയിരുന്ന തനിക്കിന്ന് പട്ടുമെത്തയിൽ കിടന്ന് കളിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം കൈവന്നിരിക്കുകയാണ്.. തകർക്കണം ഇന്ന്..
“പാറു ഒറ്റക്കല്ലേ വീട്ടിലുണ്ടാവൂ… അവൾക്ക് പേടിയാവില്ലേ… ?”..
“ഇല്ല… “..
ഒറ്റവാക്കിലാണ് മധുവിന്റെ മറുപടി.. അയാൾക്കിനിയും ഇത് ഉൾക്കൊള്ളാനായിട്ടില്ല..ലക്ഷ്മിയെ ഓർത്ത്, അവളുടെ ഒലിക്കുന്ന പൂറോർത്ത് നിൽക്കക്കളിയില്ലാതെയാണ് വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയത്.. ഇന്നിവളെ ഊക്കാൻ കിട്ടുമെന്ന ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലായിരുന്നു.. ഗേറ്റിനടുത്ത് വന്ന് നിന്നാ ലക്ഷ്മിയെ ഒന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു..തന്റെ വലിയ കുണ്ണ നിശ്പ്രയാസം പൂറ്റിലും കൂതിയിലും കയറ്റിയ അവളോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നിപ്പോയി.. ഒരിക്കലും ഇന്നൊരു കളി പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടേ ഇല്ല..
ഇവൾ ധൈര്യപൂർവ്വമാണ് തന്നെ മുറിയിലേക്ക് കയറ്റിയത്.. അതിലൊരു ദുരൂഹത തോന്നുന്നുണ്ട്..എന്തായിരിക്കാം ലക്ഷ്മിയുടെ ധൈര്യത്തിന്റ കാരണം..?..
“തിന്നണ്ടേ പാറൂന്റഛാ…?”..
ലക്ഷ്മിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മധു ഒന്ന് ഞെട്ടി..
“എ… എന്ത്… ?”..
“അപ്പോ പറഞ്ഞത് മറന്നോ… ?.
എന്റെ പൂറ് തിന്നണമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ…?”
ഒരുളുപ്പുമില്ലാതെ ലക്ഷ്മിയത് പറഞ്ഞപ്പോ മധു കാമത്താൽ വിറച്ച് പോയി..വയ്യ..ഇനി പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ വയ്യ..ആരറിഞ്ഞാലും ഇനിയൊരു മൈരുമില്ല.. തിന്നണം.. ഈ കഴപ്പിയുടെ ഒലിക്കുന്ന പൂറ് മതിയാവോളം തിന്നണം.. അതിനെന്ത് പ്രശ്നമുണ്ടായാലും വേണ്ടില്ല..
പുതിയൊരുന്മേഷത്തോടെ മധു, ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി..
“വേണം ദീപൂന്റമ്മേ… പൂറ് തിന്നണം…
എന്റെ മുഖത്തിരുന്ന് തീറ്റിക്കാന്ന് ദീപൂന്റമ്മയും പറഞ്ഞിരുന്നു….”..
“ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടേ ഈ ലക്ഷ്മിയത് ചെയ്തിരിക്കും…”..
“ ലക്ഷ്മിയെന്നാണോ പേര്… ?”..
“ഹൊ… ഒന്ന് ചോദിച്ചല്ലോ… എന്റെ പൂറ്റിലും കൂതീലും കുണ്ണ കയറ്റിയിട്ടും എന്നോട് പേര് ചോദിക്കാത്തതിൽ എനിക്ക് സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നു…”..
അവൾക്കൊട്ടും ചേരാത്ത കാമുകിയുടെ ഭാവത്തിൽ ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു..
“ ഞാനത് മറന്ന് പോയതാ ലക്ഷ്മീ…”..
ക്ഷമാപണത്തോടെ മധു പറഞ്ഞു..
“ഉം… സാരമില്ല… പേരിലെന്തിരിക്കുന്നു… പാറൂന്റഛൻ ഈ ഷർട്ടും മുണ്ടും അഴിച്ചിട്ട് ഈ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നേ…നമുക്ക് പണിയുണ്ട്…”..
കഴപ്പോടെ ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു..
“ ലക്ഷ്മിയെന്നെ മധൂന്ന് വിളിച്ചാ മതി…”..
“ അത്
💬 Comments
View all comments