Chapter Title : സൂസന്ന [ഉണ്ണി]

സര്‍ക്കാര്‍ തലത്തിലൊക്കെ നല്ല പിടിപാടുള്ളത് കൊണ്ടും ഏതു തരത്തിലും വെട്ടിപ്പ് നടത്തി ലാഭം ഉണ്ടാക്കാന്‍ മൂര്‍ത്തിയ്ക്ക് പറ്റും. ഇതിനൊന്നും ആള് പ്രതിഫലം ക്യാഷ് ആയി വാങ്ങില്ല. പകരം പെണ്ണിനെ മതി. ഒരാളെ ഒരു ദിവസത്തേക് കിട്ടണം. പ്രായം എത്ര വേണമെന്നും എങ്ങനെയുള്ളവള്‍ വേണമെന്നും മൂര്‍ത്തി പറയും. സഹായം പറ്റിയവര്‍ പറ്റിയ പെണ്ണിനെ കണ്ടുപിടിച്ചു പുള്ളിയുടെ അടുത്ത് എത്തിക്കണം. അത്രേയുള്ളൂ. അവളുടെ ‘സേവനം’ ഇഷ്ടായാല്‍ മൂര്‍ത്തിയുടെ വക വേറെ സമ്മാനങ്ങളും കിട്ടും. സൂസന്ന ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനത്തിന്‍റെ MD രഘുവിന് മൂര്‍ത്തി ചെയ്യുന്ന സഹായങ്ങളെല്ലാം രഘുവിന്റെ ഓഫീസ്സ് അസിസ്റ്റന്റ്റ് ആയ സൂസനെ കണ്ടിട്ടാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നല്ല ശമ്പളം കൊടുത്തു രഘു സൂസനെ നിലനിര്‍ത്തുന്നത്.

-“സൂസന്‍ യൂ ലുക്ക് സൊ ബ്യൂടിഫുള്‍ ടുഡേ. കഴിഞ്ഞ തവണ കണ്ടതിനേക്കാള്‍ താന്‍ ഒന്നൂടെ ചെറുപ്പമായ പോലെ.”

-“ഫ്ലെര്‍ടിംഗ് ആണോ സര്‍?” സോഫയിലെയ്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് സൂസന്‍ ചോദിച്ചു.

-“ഹേയ് നോ ഡിയര്‍. ആം ടെല്ലിംഗ് ദി ട്രൂത്ത്‌. ഒന്ന്‍ ഷേപ്പ് വന്നിട്ടുണ്ട്” സൂസന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മൂര്‍ത്തി പറഞ്ഞു.”

നാണം കൊണ്ട് സൂസന്ന താഴെ ചുണ്ട് പയ്യെ കടിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.

-“മൂര്‍ത്തി സര്‍, പറയാന്‍ കുറച്ചു വൈകി. ഹാപ്പി ബെര്‍ത്ത്‌ഡേ.”

-“ഓഹ് താങ്ക്യൂ വെരി മച്ച്. കഴിഞ്ഞയാഴ്ച ആയിരുന്നു.എന്നാലും കുഴപമില്ല. ഇപോഴേലും പറഞ്ഞല്ലോ.”

കയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ്സിലെയ്ക് ഒരു പെഗ് കൂടെയൊഴിച്ചുകൊണ്ട് മൂര്‍ത്തി സൂസനെ നോക്കി “വേണോ” എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. സൂസന്‍ വേണ്ട എന്ന് തലയാട്ടി. സോഫയില്‍ സൂസന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് ഗ്ലാസ് പയ്യെ അവളുടെ ചുണ്ടില്‍ മുട്ടിച്ച ശേഷം ഒരു ചിയേഴ്സ് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മൂര്‍ത്തി അത് വായിലേയ്ക്ക് ഒഴിച്ചു.

-“ടെല്‍ മീ സൂസന്‍, ഇപ്പോള്‍ എന്നെ കണ്ടാല്‍ എത്ര വയസ്സ് പറയും? ഉള്ളത് പറയണം.”

എഴുന്നേറ്റ് പോയി അടുത്ത പെഗ് ഒഴിക്കുന്ന കൃഷ്ണമൂര്‍ത്തിയെ സൂസന്‍ ഒന്ന്‍ നോക്കി. ഒരു ഷോര്‍ട്ട്സ് മാത്രം വേഷം. സാമാന്യം വലിയ കുടവയര്‍. രണ്ടു കയ്യിലും സ്വര്‍ണ്ണമോതിരങ്ങള്‍. വലത്തേ കയ്യില്‍ ഒരു ചെയിന്‍. കഴുത്തില്‍ ഇറക്കമുള്ള ഒരു മാല. ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായ പൂനൂല്‍ ശരീരത്തിന് കുറുകേ.