Chapter Title : സോറി മമ്മി 13 [വർമ്മ]

നടന്ന് പോകാൻ ദൂരമേയുള്ളു..., കാർത്തികിന്റെ ബാങ്കിലേക്ക്... ബൈക്കിലാണെങ്കിൽ അരമിനിറ്റ് തികച്ചും വേണ്ട.....

കോളേജിലേക്കാണെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് 2 കിലോ മീറ്റർ കാണും ദൂരം... കൂട്ടുകാരി ബീനയുമൊത്ത് ബസ്സിൽ പോവുന്നതാ സ്വാതിക്കിഷ്ടം....

വീട്ടിൽ തന്റെ "കാർത്തി " യോട് മമ്മി കാട്ടുന്ന സ്നേഹം സ്വാതിക്ക് നന്നായി ഇഷ്ടായി..

(പരിഷ്കാരി പെണ്ണുങ്ങൾ ഭർത്താക്കന്മാരെ പേര് ചൊല്ലി വിളിക്കുന്നതാണല്ലോ ഇപ്പോൾ നാട്ടുനടപ്പ് )

തന്റെ ജോലി ലഘൂകരിച്ച് കാർത്തികിന് ഷേവ് ചെയ്യാൻ ഇളം ചൂട് വെള്ളം പോലും എത്തിച്ച് കൊടുക്കുന്ന മമ്മിയെ സ്വാതി ഒരു ദിവസം സന്തോഷ സൂചകമായി ഉമ്മ നല്കി...

" കാർത്തിക് എനിക്ക് മരുമോനല്ല.... മോൻ തന്നാ.."

അത് കേട്ട് സത്യത്തിൽ സ്വാതിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി...

"ങാ... പിന്നെ... മറ്റുള്ളോർക്ക് ഷേവ് ചെയ്യാൻ വെള്ളം കൊടുക്കുന്നത് ഒക്കെ ശരി... അവരവരുടെ കാര്യം കൂടി ശ്രദ്ധിച്ചോണേ... ഞാൻ കാണുമ്പോലല്ല... കാർത്തി കണ്ടാൽ ബോറാ.... "

കണ്ണിറുക്കി സ്വാതി മമ്മിക്ക് ഒരു കൊട്ടു കൊടുത്തു...

സമയാസമയം കക്ഷം ഷേവ് ചെയ്യാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണെന്ന് ശ്രീദേവി ക്കറിയാം

" പോ.. പെണ്ണേ... വിളച്ചില് പറയാതെ..."

അടിക്കാൻ എന്നോണം കൈ പൊക്കി ശ്രീദേവി പറഞ്ഞു.....

" ങാ... വേണ്ട... വേണ്ട.. ചെയ്തിട്ട് പൊക്കിയാ മതി..... "

സ്വാതി കളിയാക്കി

നാണക്കേട് ഓർത്ത് പിന്നെ പാവം കൈ താഴ്ത്തി...

xxxxxxxx

ബാങ്ക് ഏറെ അടുത്തായത് കൊണ്ട് വീട്ടിൽ വന്ന് ഉണ്ണാനാ കാർത്തികിന് നിർദ്ദേശം...

2 മണിക്കാണ് ബാങ്കിലെ ഇടവേള..

2 അടിക്കുമ്പോ ചൂട് ഭക്ഷണം വിളമ്പി ശ്രീദേവി കാത്തിരിക്കും...

വന്ന പാടെ കൈ കഴുകി കാർത്തിക് ഉണ്ണാൻ ഇരുന്നു...

"എന്താ... ഇത്ര ധൃതി...? ഒരു മണിക്കൂർ സമയമില്ലേ...? ഈ ഷർട്ടും ബനിയനുമൊക്കെ അഴിച്ചിട്ട് ഇരിക്കരുതോ...?"

കാർത്തിക് ഇരുന്ന കസേരയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് കാർത്തിക്കിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടനുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ച് കൊണ്ട് ശ്രീദേവി ചിണുങ്ങി...

ഷർട്ട് അഴിച്ച ശേഷം ബനിയൻ തലവഴി ഊരി...

പാൻസ് മാത്രം ഇട്ട കാർത്തിക് ഉണ്ടോണ്ട് നിലക്കുന്നത് തൊട്ടടുത്ത് ഇരുന്ന് ശ്രീദേവി കൊതിയോടെ കണ്ടു നിന്നു...

"ഞാനിങ്ങനെ വന്ന് അടുത്തിരിക്കുമ്പോ.... ജയേട്ടൻ എന്നെ ഊട്ടുമായിരുന്നു........ ഞാനും....