Chapter Title : സോറി മമ്മി 14 [വർമ്മ]

കൊതിയാ... ഇങ്ങനെ മെഴുകാൻ കാരണം..."

എന്ന് പറയാൻ കൊള്ളാമോ എന്ന് കാർത്തിക് ഓർത്ത് മനസ്സിൽ ഊറി ചിരിച്ചു...

xxxx

കാർത്തിക് അഴിച്ചിട്ട ബനിയൻ ധരിക്കാനായി എടുത്തു

" അത് മുഷിഞ്ഞതാ കാർത്തിക്... അതവിടെ ഇട്ടേക്ക്.., കഴുകാൻ... പോകാറാവുമ്പോ ഞാൻ ഫ്രഷാ യത് എടുത്ത് തരാം... ഇത്ര ധൃതി എന്തിനാ... ? സമയമുണ്ടല്ലോ... ഇവിടെ ഇരി, സെറ്റിയിൽ... അല്പ നേരം കമ്പനി തന്നൂടെ... എനിക്കാരാ വേറെ.. ?"

ശ്രീദേവി അല്പം സെന്റി ചേർത്ത് പറഞ്ഞു...

കാർത്തിക് സെറ്റിയിൽ ഇരുന്നു... അരികിലായി മുട്ടി ഉരുമ്മി ശ്രീദേവിയും...

ശ്രീദേവി കാർത്തികിനെ ചേർത്ത് ഇരുത്തി... മാറത്തെ രോമക്കാട്ടിലൂടെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു...

" കൊച്ചിലേ മുതൽ എന്റെ ആഗ്രഹമാ കെട്ടുന്ന പുരുഷന് നെഞ്ചത്ത് ഒത്തിരി മുടി വേണമന്ന്... അക്കാര്യത്തിലും ഞാനും മോളും ഭാഗ്യം ചെയ്തവളാ... ജയേട്ടന് മെത്ത പോലാ മുടി.."

കൊതിയോടെ കാർത്തിയുടെ മാറിലെ മുടി വാരി പിടിച്ച് ശ്രീദേവി മൊഴിഞ്ഞു...

" ഞാൻ ഈ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ... കാർത്തി... ?"

കാർത്തിയുടെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ച് ശ്രീദേവി ചോദിച്ചു

"ബൈ ദ ബൈ ഞാൻ എന്താ വിളിക്ക്യാ...?"

കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് കാർത്തിക് ചോദിച്ചു

" നമ്മൾ മാത്രമായിരിക്കുമ്പോ.... ദേവൂന്ന് വിളിച്ചോളു... അല്ലാത്തപ്പം മോള് ടെ ഒക്കെ മുന്നീന്ന് മമ്മീ ന്നും... "

നെഞ്ചത്തെ മുടിയുടെ നീളം നോക്കി അലക്ഷ്യമായി ശ്രീദേവി ചിണുങ്ങി...

"ദേവൂന്ന് വിളിക്കാം... എന്നാ.... മമ്മീ ന്നെങ്ങനാ...?"

സാൻഡ് പേപ്പർ പോലെ പരുപരുത്ത ദേവൂന്റെ കക്ഷത്തിൽ തടവി ഇക്കിളി കൊള്ളിച്ച് കാർത്തിക് ചോദിച്ചു....

"അതെന്താ ന്ന് എനിക്കറിയാം.... കള്ളനാ..."

കൊഞ്ചിച്ച് കാർത്തികിന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ച് ശ്രീദേവി കൊഞ്ചി , വീണ്ടും...

"ആട്ടെ.... ഞാനെന്താ വിളിക്ക്യാ... ഈ തെമ്മാടിയെ... ? മോള് കേൾക്കെ കാർത്തീന്ന് വിളിക്കാം.... അല്ലാത്തപ്പോഴോ... ?"

" സ്വാതി കാർത്തീന്നാ വിളിക്ക്യാ... എന്നെ..."

കാർത്തിക് ഇടക്ക് കയറി പറഞ്ഞു...

"ബുദ്ധിമുട്ടാ.... ഞാനും അങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോ...?"

ലേശം കുറുമ്പ് നടിച്ച് ശ്രീദേവി ചോദിച്ചു...

"ഏയ് അങ്ങനെ ഒന്നൂല്ല.... അല്ലാത്തപ്പഴോ....?"

കൗതുകത്തോടെ കാർത്തിക് ചോദിച്ചു...

"കള്ളാ.... ന്ന്... ! "

കാർത്തികിന്റെ മൂക്കിൽ പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ച്