Chapter Title : സ്പർശം 2 [ദൂതൻ]

ആള് ഇറങ്ങുന്നുണ്ടേൽ 50 ആള് കയറാനും ഉണ്ട്. എന്തിനാണ് ഗവണ്മെന്റ് ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നത് എന്ന് ഇതുവരെ മനയിലായിട്ടില്ല. ഒന്നുകിൽ ബോഗി കൂട്ടുക അല്ലേ ജനറൽ ഒഴിവാക്കുക ആരോട് പറയാനാ എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

നല്ല പരിജയം ഉള്ള ഒരു മുഖം എനിക്കവിടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. വളരെ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് നീങ്ങി വരുന്ന അവരെ ഞാൻ ഓർത്തു.

ഗായത്രി........

അപ്പൊ ഇവര് തലശ്ശേരി യിൽ ആണല്ലേ ജോബ് അപ്പൊ അന്ന് കണ്ണൂർ ആണന്നു പറഞ്ഞത്. ആ തലശ്ശേരിയും കണ്ണൂർ തന്നെ ആണല്ലോ. ആള് എന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല ഞാൻ മുഖം പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു പിടിച്ചു. ഞാൻ പിന്നെ പിറകോട്ടു നോക്കിയില്ല എന്നാൽ ട്രെയിനിലെ തിരക്ക് ഗണ്ണ്യമായി കൂടിയട്ടുണ്ട്. ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി ആ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ അവൾ എന്നെ കണ്ടു. ഒരു പരിചയകാരനെ കണ്ട ആശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഒട്ടും താമസിക്കാതെ അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് എങ്ങനെ ഒക്കെയോ നടന്നു വന്നു എന്നിട്ട് എനിക്ക് അഭിമുഖമായി നിന്നു.

അപ്പോഴൊണ് ഞാൻ അവളുടെ വേഷം ശ്രദിച്ചത് ഒരു സിൽക്ക് സാരിയിൽ അതി ഗംഭീര ലുക്കിൽ ആണ് അവൾ ഉള്ളത്. എന്തോ അവളെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ വല്ലാണ്ട് മൂഡ് ആയി എന്ത് ചെയ്യാനാ മനുഷ്യനല്ലേ..

അന്ന് പോയിട്ട് ഇന്നാണോ തിരിച്ചു നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നെ?..

അവൾ എന്നോടായി ചോദിച്ചു.

അതെ ഇത്രയും ദൂരം ഡെയിലി പോയിവരാൻ കഴിയില്ല...

ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ശെരിക്കും ബോഗിയുടെ നടുവിൽ ആയിട്ടാണ് നിൽക്കുന്നത് ആളുകൾ കയറും തോറും തിരക്ക് കൂടുന്നുമുണ്ട്.

തലശ്ശേരി ആണോ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നത്?....

ആഹ്ഹ് അതെ.

അന്ന് കണ്ണൂർ എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഇറങ്ങാൻ നേരത്ത് തന്നെ കാണാതായപ്പോ വിചാരിച്ചു കണ്ണൂർ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞുപോയി എന്ന്.

അത്.....തലശ്ശേരി എന്താ കണ്ണൂരിൽ അല്ലേ?...

അവൾ ഒരു തമാശ രൂപത്തിൽ എന്നോട് ചോദിച്ചു. നമ്മളൊന്നിനും ഇല്ലേ എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ കൈകൂപ്പി.

കൂട്ടുകാരി ഇന്ന് വന്നില്ലേ?....

അവളിന്ന് ലീവാ.

എന്ത് പറ്റി?.

സുഖമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു...

അങ്ങളെ ഒന്നും രണ്ടും