Chapter Title : സ്പർശം 2 [ദൂതൻ]

പെട്ടല്ലോ പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല. പുല്ല് ഇനി എന്താ ഇപ്പൊ പറയാ....

അതല്ല ഞാൻ വിചാരിച്ചു വണ്ടി എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ടോയി തട്ടി എന്ന്... 🫣

എടാ നവി ഞാൻ അത്രക്കാരി അല്ല കേട്ടോ എനിക്ക് അത്യാവശ്യം വണ്ടി ഓടിക്കാനൊക്കെ അറിയാം....

ഓഹ് അറിഞ്ഞാ മതി... 🫣

പിന്നെ നിന്റെ പേടി എന്താന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. അതുകൊണ്ട് നിയ്യ് പേടിക്കണ്ട ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയാനൊന്നും പോകുന്നില്ല.....

അത് ഇത്ത ഞാൻ പിന്നെ ഇങ്ങള് അത് പ്രശ്നം ആക്കല്ലേ. എപ്പോഴും ഇല്ല വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെ ഒള്ളു..

അതെനിക്ക് മനസിലായി പ്രായത്തിന്റെ ചില കുസൃതികൾ ആണെന്ന് ഞാൻ അതു കാര്യമാക്കിയിട്ടും ഇല്ല. പക്ഷേ അതിനകത്തു വേറെ ഒരു സാധനം കൂടെ കണ്ടല്ലോ ഞാൻ.....

ശേ.... ഇത്ത കണ്ടല്ലോ ഇനി ഇതിനിപ്പോ എന്തുവാ പറയാ. കോണ്ടത്തിന്റെ കേസ് ഒക്കെ സംഭവം എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതാണേലും ഒരു സ്ത്രീയോട് എങ്ങനെ. അതും കല്യാണം കഴിഞ്ഞ പെണ്ണിനോട്. ഞാൻ കുറച്ചു സമയം ആലോചിച്ചു. ഇത്ത ഏതായാലും ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല എന്ന് മനസിലായി എന്ന പിന്നെ ഈ ഒരു ടോപിക്കിൽ തന്നെ പിടിച്ചു കയറിയാലോ. ഞാൻ ആലോചിച്ചു.

എന്താടാ ഒന്നും പറയത്തേ?.....ഇനി അത് നിന്റെ അല്ലെ?

അത് ഇത്ത ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അത് ഇത്ത വിശ്വസിക്കില്ല. പിന്നെ ഇത്തയോട് ഇത് പറയാൻ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു ചമ്മൽ....

അയ്യടാ മോനെ കണ്ണിക്കണ്ട സകല സാധനവും വണ്ടിക്കകത് കയറ്റി വെച്ചിട്ട് ഇപ്പൊ ചമ്മല് പോലും...

ഇത്ത ഇതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് നമുക്ക് അതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കണോ.???

ഞാൻ