Chapter Title : സ്പർശം 2 [ദൂതൻ]

ഒക്കെ നടക്കുന്നത്.

എന്ത് നടക്കുന്നതെന്ന്?

അത്.........

പറ എന്താ?

അവൾ എന്നെ ഒന്നു കളിപ്പിക്കുന്ന മട്ടിൽ ചോദിച്ചു. ഇതിങ്ങനെ പോയാൽ ശെരി ആവില്ല പെണ്ണാണ് വർഗം എന്താ എപ്പഴാ എങ്ങനെയാ ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല നാറിയാൽ പിന്നെ നോക്കണ്ട ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.

അതു പെണ്ണുങ്ങളെ ശല്ല്യം ചെയ്യുന്നതും കയറി പിടിക്കുന്നതും ഒക്കെ...

അതിന് ഇയാള് എന്നെ കയറി പിടിച്ചിട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ. തിരക്കായപ്പോ ഗതികേടുകൊണ്ട് നിക്കുന്നതല്ലേ. എനിക്ക് മനസിലാവും..

അവൾ അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കെന്തോ അവളോട്‌ ഒരു റെസ്‌പെക്ട് തോന്നി. കാരണം വേറെ ഒന്നും അല്ല ഞാൻ അവളെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല എന്ന് അവൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഞാനിതിൽ കയറേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചതാ പിന്നെ വേറെ ട്രെയിൻ വരാൻ ലേറ്റ് ആവും എന്ന് വിചാരിച്ചു കയറിയതാ.

ഇയാള് പേടിക്കണ്ട ഇയാളെന്നോട് മോശമായി പെരുമാറില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം.

അതെങ്ങനെ.?

ഞാൻ അവരോടായി ചോദിച്ചു.

അത് അന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരുന്ന ദിവസം തന്നെ എനിക്ക് മനസിലായതാ. പൊതുവെ അങ്ങനെ ഒരു അവസരത്തിൽ ഒട്ടുമിക്ക ആളുകളും വേറെ പലതും കരുതി തന്നെ ആവും ചാടി കയറുക. എന്ന താൻ അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് എനിക്ക് മനയിലായി.

ഓഹ്ഹ് ഭഗവാൻ അന്നങ്ങനെ ചെയ്തത് നന്നായി എന്തായാലും ഒരാളോട് അടുക്കാൻ പറ്റിയല്ലോ അതും ഒരു അപ്സരസു പോലെ ഒന്നിനോട്. ഒരു പെണ്ണിനെ പ്രാപിക്കണമെങ്കിൽ അവളുടെ കോൺസെൺ കിട്ടണം അതിനു പറ്റിയ തറക്കല്ല് ഇതുതന്നെ ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

എന്താ ആലോചിക്കുന്നെ?....

ഏയ്യ് ഒന്നുല്ല ഞാൻ ചുമ്മാ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുപോയതാ.

മ്മ്മ്മ്മ്മ്മ് പിന്നെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും ഒരുപോലെ അല്ലാട്ടോ ഇപ്പൊ നിൽക്കുന്നപോലെ വേറെ ആരുടേം അടുത്ത് നിൽക്കണ്ട ചിലപ്പോ താൻ പറഞ്ഞ പോലെ അടി കിട്ടും.

അയ്യോ ഇത് തന്നെ ഇപ്പൊ ഇയാള് പറഞ്ഞോണ്ട് ഫ്രീ ആയി നിന്നതാ അല്ലേൽ ഞാൻ ഇവിടെ മസ്സിൽ കയറി വീണേനെ.

പിന്നെ എന്നെ ഇയാൾ താൻ എന്നൊന്നും വിളിക്കണ്ട ഗായത്രി എന്ന് വിളിച്ചോ ഇപ്പൊ നമ്മൾ വീണ്ടും കണ്ട സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയും കാണുമായിരിക്കും.

അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷവും