Chapter Title : സ്പർശം [ദൂതൻ]

ഫോണിൽ വാട്സ്ആപ്പ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു.

ഒരു 🫣 ഇമോജി ഇട്ടു ഒരു സോറി യും അയച്ചിട്ടുണ്ട്

ഞാൻ ചാറ്റ് തുറന്ന് റിപ്ലൈ കൊടുത്തു

ഞാൻ : എന്താ 🤨

രാധു : ദേഷ്യത്തിലാണോ മാഷേ?

ഞാൻ : ആണെങ്കിൽ എന്താ?.

രാധു : ഞാൻ സോറി പറഞ്ഞില്ലേ.

ഞാൻ : ഒരാള് വീണു കിടക്കുമ്പോ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല.

രാധു : എടാ സോറി അറിയാണ്ട് ചിരി വന്നുപോയതാ. അല്ലാണ്ട് കളിയാക്കി ചിരിച്ചതൊന്നും അല്ല 😰 സോറി

ഞാൻ : ട്രെയിൻ കയറാൻ നേരത്തും നീ എന്നെ നോക്കി ഒരു ചിരി ചിരിച്ചല്ലോ. അതും വന്നുപോയതാവും അല്ലെ? 🤨

രാധു : അല്ല അതു ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ ചിരിച്ചതാ. എന്തെ?

ഞാൻ :ഒന്നുല്ല അല്ലേലും ഞാൻ ഒരു കളിപ്പാവയാണല്ലോ 😒

രാധു :അ അതെ നീ പാവ തന്നെയാ എന്തെ സംശയം ഉണ്ടോ.

ഞാൻ : ആ എന്നെക്കാളും 2 വയസു കൂടിയത് കൊണ്ടുള്ള അഹങ്കാരം ആയിരിക്കും.

രാധു : ദേ നവീ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഈ കാര്യം പറഞ്ഞു നീ സെന്റി അടിക്കരുതെന്ന്. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചതും ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും നിന്റെ തമാശയും കളിയും ചിരിയും ഒക്കെ കണ്ടിട്ടാ അല്ലാണ്ട് ഈ പ്രായം വയസു എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു നീ എന്നെ അങ്ങനെ കാണല്ലെടാ.
അന്നേരത്തെ നിന്റെ തിരിഞ്ഞ് കളിയും കണ്ണ് വളച്ചുള്ള നോട്ടവും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് ശെരിക്കും ചിരി വന്നെടാ ഞാൻ അച്ഛൻ ഉള്ളത് ഓർത്തതും ഇല്ല.

ഞാൻ :ഇതെന്തോന്നാടി ഞാൻ ചുമ്മ