Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 1 [ പറവ 🍁]

വലിയ ചൂട്, ഒരു പച്ചയായ ആൺശരീരത്തിന്റെ വശ്യതയിലൂടെ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പടരുന്നതായി സുബൈദയ്ക്ക് തോന്നി.

അവളുടെ തുടകളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു. ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി.

അവൾ അലക്കൽ നിർത്തി, പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

വിയർത്തു കുളിച്ച കുട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന്, നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു:

"കുട്ടാ... നല്ല ചൂടുണ്ടല്ലോ. ഇജ്ജ് വല്ലാതെ വിയർത്തല്ലോ... കുടിക്കാൻ അല്പം തണുത്ത വെള്ളം വേണോ?"

സുബൈദ തൊട്ടടുത്ത് വന്നുനിന്നതും, അവളിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന അലക്കുസോപ്പിന്റെയും തുളസിയുടെയും വശ്യമായ മണം അടിച്ചതും കുട്ടൻ ഒരു നിമിഷം തരിച്ചുപോയി. അവൾ തനിക്ക് നേരെ നോക്കി ചോദിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ കള്ളനോട്ടം പിടിക്കപ്പെട്ടോ എന്ന ഭയത്തോടൊപ്പം, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ വികാരത്തിന്റെ തിളക്കം കണ്ട് അവന്റെ ശ്വാസമടഞ്ഞു.

"ആ... വേണം ഇത്താ..." ഒച്ചയിടറിപ്പോകാൻ സാധ്യതയുള്ളതുകൊണ്ട് കുട്ടൻ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു.

"ഇജ്ജ് വന്ന് ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിൽ ഇരിക്ക്, ഞാൻ എടുത്തു തരാം," എന്ന് പറഞ്ഞ് സുബൈദ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

അവൾ നടന്നുപോകുമ്പോൾ പിന്നിൽ അല്പം വഴുതിമാറിയ തട്ടത്തിനിടയിലൂടെ വെളിപ്പെട്ട ആ ലാവണ്യം കണ്ട് കുട്ടൻ കിതപ്പോടെ നോക്കിനിന്നു.

അടുക്കളയിലെത്തിയ സുബൈദ ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്ന് തണുത്ത വെള്ളമെടുത്ത് ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്നു. കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കവിളുകൾ ചോര ചുവപ്പായി മാറിയിരുന്നു.

ഹാജി വിതച്ച ആ വിത്തു കായ്ച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

സുബൈദ ഗ്ലാസുമായി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു...

തണുത്ത വെള്ളം നിറഞ്ഞ ഗ്ലാസുമായി സുബൈദ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

തിണ്ണയുടെ പടിയിൽ ഇരുന്ന് വിയർപ്പ് തുടയ്ക്കുകയായിരുന്ന കുട്ടൻ, സുബൈദ അടുത്തെത്തിയതും ബഹുമാനത്തോടെയും നേരിയ പരിഭ്രമത്തോടെയും പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.