Chapter Title : സുബൈദയുടെ അലങ്കാരം,ഹാജ്ജിക്ക് അഹങ്കാരം 2 [ പറവ 🍁]

വെള്ളത്തിന്റെ ഗ്ലാസും തോർത്തും കൈകളിലെടുത്തു.

ഹാജി ഇരുവരുടെയും ഓരോ ചലനവും നോക്കി.

​സുബൈദ കുട്ടന് വെള്ളം നൽകി.

അവൻ അത് കുടിച്ച ശേഷം,

അവൻ തോർത്തെടുത്ത് അവന്റെ വിയർത്ത നെഞ്ചിലും കഴുത്തിലും സാവധാനം തുടച്ചു.

അവളുടെ വിരലുകളിലെ തണുപ്പും മാക്സിക്കുള്ളിലെ ചൂടും കുട്ടനിൽ വല്ലാത്ത വികാരം നിറച്ചു.

അവനും പേടിച്ചു പോയിരുന്നു.

അവന് വേഗം പുറത്ത് ഇറങ്ങി.

നേരെ കള്ള് ഷാപ്പ് ലക്ഷ്യം മാക്കി നടന്നു.

​

സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ് രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദത തറവാട്ടു വീടിനെ പൂർണ്ണമായി മൂടിയപ്പോൾ, ആ കിടപ്പുമുറിയിൽ സമയം എങ്ങനെയോ നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി.

കുട്ടൻ പണി തീർത്ത് പടിയിറങ്ങിപ്പോയിട്ട് മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

എങ്കിലും, ആ മുറിയുടെ ഓരോ മൂലയിലും അത്തറിന്റെ മണവും ആ അപരിചിതമായ വിയർപ്പിന്റെ ചൂടും അവശേഷിച്ചിരുന്നു.

​കട്ടിലിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്ന സുബൈദയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം സാധാരണ നിലയിലായിരുന്നില്ല.

അവൾ അപ്പോഴും കൈകൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നു. മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ചൂട് അവളുടെ തൊലിപ്പുറത്ത് മായാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആ നാടൻ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അമർന്ന ആ നിമിഷം അവൾ വീണ്ടും മനസ്സിൽ ഓർത്തു; ആ ഓർമ്മയിൽ അവളുടെ നെഞ്ചിലെ അടി വേഗത്തിലായി.

​അബൂബക്കർ ഹാജി ഇക്ക കട്ടിലിന്റെ മറ്റേ അറ്റത്ത്, അല്പം അകലേക്ക് മാറി കണ്ണുകൾ അടച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ അയാളുടെ മുഖത്ത് പടർന്ന ആ ഉന്മാദത്തിന്റെ തിളക്കം കട്ടിലിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും വ്യക്തമായിരുന്നു.

അയാൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് സുബൈദയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു.

അയാളുടെ കാലടികൾ പോലും ഒരുതരം ലഹരിയിലാണ്ടതുപോലെ തോന്നി.

​ഹാജി ഇക്ക അവളുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്ന്,