Chapter Title : സുഹൃത്തിന്റെ മകൾ ജ്വാല 7 [Sojan]

പറഞ്ഞത്?"

"ഏട്ടെന്റെ അടുത്ത്"

ഞാൻ : "ഇപ്പോൾ ഈ ഏട്ടൻ എന്ന വിളി എവിടുന്ന്‌ കിട്ടി?"

"എന്റെ അച്ഛയെ അമ്മ വിളിക്കുന്നത് ഏട്ടൻ എന്നാണ്"

ഞാൻ : "ഓഹോ അത് ശരി"

"എന്താ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?"

ഞാൻ : "നീ എന്തു വേണേൽ വിളിച്ചോ"

"എന്നാൽ എടാ എന്ന്‌ വിളിക്കട്ടെ?"

ഞാൻ : "അത് നീ എപ്പോഴും വിളിക്കുന്നതല്ലേ?"

"അത് തമാശിന് വിളിക്കുന്നതല്ലേ?"

ഞാൻ :  "ങാ"

"എന്നാൽ ഇനി എല്ലാവരുടേയും മുന്നിൽ വച്ചും എടാ എന്ന്‌ വിളിക്കാൻ പോകുകയാ"

ഞാൻ : "എന്റെ പൊന്നു തോമാച്ചായാ കുഴപ്പിച്ചേക്കല്ല്"

"ഉം എന്താ?"

ഞാൻ : "മലയാളം അറിയുന്നവർ കേട്ടാൻ എനിക്ക് നാണക്കേടാണ്"

"നിനക്ക് നാണം കെടണം"

തമാശ് രീതിയിൽ പറഞ്ഞുവന്ന ഡയലോഗുകൾ ഇവിടെത്തിയപ്പോൾ സീരിയസായോ എന്നൊരു സംശയം!!!

ഞാൻ : "എന്തിന്?"

"നീ ഭയങ്കര സാധനമല്ലേ?"

ഞാൻ : "ങേ?"

"ങാ"

ഞാൻ : "ഞാനെന്തു ചെയ്തെടാ കുട്ടിപ്പട്ടരേ?"

"എനിക്ക് മനസിലാകുന്നുണ്ട്?"

ഞാൻ : "എന്തോന്ന്‌?"

"എന്നെ വഴക്കു പറയുന്നതൊക്കെ"

ഞാൻ : "എപ്പം?"

"നിന്റെ വല്യ കുക്കിങ്ങ് നടത്തിയപ്പോ"

ഞാൻ : "ഏ !!! ഞാനെന്തു പറഞ്ഞു?"

"എന്നോട് അതെല്ലാം അവിടെ വയ്ക്കാൻ നീ പറഞ്ഞില്ലേ?"

ഞാൻ : "എന്റെ പൊന്നേ ഇതിനൊക്കെ ഇങ്ങിനെ ഇമോഷണലായാലോ?"

അതു പറഞ്ഞ് ഞാനവളെ പിടിച്ച് മടിയിൽ ഇരുത്തി.

നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയ ജലാംശം.

ചുണ്ട് കൂർത്തിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ : "അയ്യോ ഞാനത് നിന്നെ കൊഞ്ചിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ?"

"അല്ല"

ഞാൻ : "അതെ"

"അല്ലാ, അല്ലാ, അല്ല"

ഞാൻ : "ഞാനെന്ത് പറയണം?"

"നീ ഒന്നും പറയേണ്ട"

ഞാൻ : "ഇതിപ്പോ ഞാനുണ്ടാക്കിയ ചിക്കനും കഴിച്ച് എന്നോട് പരിപാടിയും വച്ചിട്ട് അലമ്പാക്കുകയാണോ?"

"ങാ ആണ്"

ഞാൻ : "എന്തിനാടാ വെറുതെ പിണങ്ങുന്നേ?"

അതിന് കടുപ്പിച്ചൊരു നോട്ടമായിരുന്നു മറുപടി.

വലിയ സീരിയസ് പിണക്കമൊന്നുമല്ലെങ്കിലും ആള് വളരെ സെൻസിറ്റീവാണെന്ന്‌ എനിക്ക് തോന്നി.

"ഞാൻ തല മുടി ചീകട്ടെ" എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ മടിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് പോയി.

എന്റെ മനസിലും വിഷമമയി. സത്യത്തിൽ അവളെ ഒരു