Chapter Title : സുഹൃത്തിന്റെ മകൾ ജ്വാല 8 [Sojan]

നമ്മുക്കൊന്നും പാടാനൊക്കില്ല.
ജ്വാല : അതെന്താ?
ഞാൻ : "ഇതിലെ 'പാളികൾ' പാടണമെങ്കിൽ യേശുദാസ് തന്നെ വേണം."
ജ്വാല : അതെന്താ ചേട്ടൂ?
ഞാൻ : "അങ്ങിനാണ് ചില പാട്ടുകൾ."
ജ്വാല : "വേറേ ഏതൊക്കെയാണ് പാട്ടുകൾ?"
ഞാൻ ആലോചിച്ചു. പെട്ടെന്ന്‌ മനസിൽ വന്നത് രണ്ട് പാട്ടുകളാണ്.
ഞാൻ : "രതിസുഖസാരമായി ദേവി നിന്നെ വാർത്തൊരാ ദൈവം" ഉം
ഞാൻ : "ഓ സൈനബാ" യും.
ജ്വാല : "അതെലെന്താ പ്രത്യേകത?"
ഞാൻ : "രതിസുഖ സാരമായിലെ 'സാരമായി' പാടാൻ പാടാണ്. അതു പോലെ തന്നെ സൈനബയെ വിളിക്കുന്നത് ഓരോ സന്ദർഭ്ഭത്തിലും ഓരോ രീതിയിലാണ്."
അവൾ ഹൃദ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് നിഷ്ക്കളങ്ക ഭാവം. അതിൽ നിന്നും എനിക്കൊരു കാര്യം മനസിലായി. അവൾ ഫങ്ഷന് പാടി എന്നേയുള്ളൂ. അവൾ ഒരു പാട്ടുകാരിയാണെന്ന ധാരണയൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല അന്ന്‌ പാടിയത്. കുറച്ചെങ്കിലും പാടുന്നൂ എന്ന്‌ കരുതുന്നവരാണെങ്കിൽ ഇതിൽ ഏറ്റു പിടിച്ചേനെ. അപ്പോൾ എന്നെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല അവൾ ഞാൻ പാടില്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞത്. അവൾ ശരിക്കും അവൾക്ക് പാടാനറിയില്ല എന്നാണ് ധരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന്‌ എനിക്ക് പിടികിട്ടി.
ഭൂരിഭാഗം സമയങ്ങളിലും എന്നെ ചിട്ട പഠിപ്പിക്കാനാണ് അവൾ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ അതല്ലാത്ത സമയങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവൾ പഴയ ജ്വാലയായി മാറും. കൊഞ്ചി കുഴഞ്ഞാടി നമ്മളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ച് സുരതം നടത്തും. അല്ലാത്തപ്പോൾ ഒരു ടീച്ചറിനെ പോലെ കൽപ്പനകളുമായി പിന്നാലേ നടക്കും.
പാർക്കിലും, മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളിലും ഇരുന്ന്‌ വിരലിട്ടുകൊടുത്ത നീണ്ട ഒരു ചരിത്രം പറയാനുണ്ട്. ചുരീദാറിന്റെ പാന്റിന്റെ മധ്യഭാഗത്തെ തയ്യൽ വിടിവിച്ച്