Chapter Title : സുഹൃത്തിന്റെ മകൾ ജ്വാല [Sojan]

എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ അങ്കിൾ സത്യം പറയുമോ?'
'ഉം പറയാം..'
'അങ്കിളിന് എന്നോടെന്താ ഇത്ര ഇഷ്ടം?'
'അത്.. പിന്നെ .. നീ ഒരു പാവം ആയതുകൊണ്ട്?'
'അതുകൊണ്ട് മാത്രമാ?'
അല്ലല്ലോ അതിനാൽ ഞാൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി..
'പിന്നെ നിന്റെ ചിരി, തമാശ, എന്നെ കയറി അതും ഇതും ഒക്കെ വിളിക്കുന്നത്, പിന്നെ… എനിക്കിവിടെ ആരും ഇല്ലല്ലോ? പിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ പറ്റുമോ? എന്റെ കാശെത്രയാ നീ പൊടിക്കുന്നത്?'
എന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള സാമ്പത്തീകകാര്യസൂഷ്മത ഇത്തവണ അവളെ ചൊടിപ്പിച്ചില്ല.. എവിടെ കയറി പിടിക്കണം എന്നു കരുതി ഇരുന്നതിനാലായിരിക്കണം അവൾ പറഞ്ഞു.
'വേറെ ആർക്കെങ്കിലും ആണെങ്കിൽ അങ്കിൾ കാശിങ്ങിനെ കളയുമോ?'
'അതില്ല' ഞാൻ
'അപ്പോൾ എനിക്കായി കാശു കളയുന്നതിന് കുഴപ്പമില്ലേ?'
'അതല്ലേ ഞാൻ എപ്പോഴും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?'
'അത് ചുമ്മാ പറയുന്നതാണെന്ന് അറിയാവുന്നതിനാലല്ലേ ഞാൻ അതെല്ലാം എഴുതി തള്ളിയത്?'
'നീ എഴുതി തള്ളിയോ? ഇതെന്താ ലോകബാങ്കോ? അപ്പോ എന്റെ കാശ്? മോതിരം?'
'അതൊക്കെ സ്വാഹ'
'ങേ'
'കള്ള കമ്പൂട്ടറേ ( കംമ്പ്യൂട്ടർ അല്ല ) നിന്നെ ഞാൻ..'
അത് കേട്ട് തമാശക്ക് അടിക്കുന്നതായി കാണിച്ച് ഞാൻ കൈ ഉയർത്തിയപ്പോൾ
അവൾ എന്റെ മടിയിലേയ്ക്ക് കിടന്നു..
ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്തോ?!!
പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ എഴുന്നേറ്റ് ജന്നലിന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് മുഖം ചേർത്ത് ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതു പോലെ ഇരുന്നു. എന്റെ മടിയിൽ അവളുടെ കൗമാരത്തുടിപ്പുകളുടെ മാർദ്ദവം ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതം വളരെ വലുതായിരുന്നു.
അതെ ഇത് അതു തന്നെ, ഓരോ നിമിഷവും അവൾ ചെയ്ഞ്ചായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.. എന്നാൽ അവൾ പിടിതരുന്നുമില്ല. ഒന്നുകിൽ എന്താണ് ഉള്ളിൽ എന്ന് അറിയിക്കാനുള്ള ചമ്മൽ.. അതല്ലെങ്കിൽ എന്നിൽ നിന്നും ആദ്യം പുറത്ത് വരാനുള്ള കാത്തിരിപ്പ്!!
ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയെങ്കിലും ഒരു ഭാവവും മനസിലായില്ല.
എപ്പോഴോ അവൾ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നതായി തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു ' ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടല്ലേ?'
അതിന് മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ എന്റെ തോളിലേയ്ക്ക് അവൾ തലചായ്ച്ച് ഉറങ്ങാൻ ആരംഭിച്ചു.

കറുത്ത മണ്ണും , മഞ്ഞും, മലനിരകളുമായി മർക്കര ഞങ്ങളെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ബസ് നിന്നിടത്തുനിന്നും ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ച് ഗൈഡുകളെ ഒഴിവാക്കി