Chapter Title : സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു കൈസഹായം 2 [വേടൻ]

അവർ ഇരുട്ടിലേക്ക് പരതിനോക്കുന്ന കണ്ടപ്പോൾ അത് എന്നെയാണെന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി ഞാൻ മുന്നോട്ട് ചെന്നു."ഒച്ചയുണ്ടാക്കല്ലേ…"എന്നെ കണ്ടതും അവർ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അകത്തുകടന്നു. ശാന്തേച്ചി എന്നോട് പുറകെ വരാൻ ആഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാൻ അവരെ അനുഗമിച്ചു.അവർ പതിയെ നടന്ന് അവരുടെ മുറിൽ കയറി പുറകെ ഞാനും. എന്നോട് അവിടെ നില്കാൻ പറഞ്ഞ് ശാന്തേച്ചി രേഷ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് പതിയെ തള്ളിനോക്കി.

അത് കുറ്റിയിട്ടിരുന്നില്ല "മോളേ….രേഷ്മ…."ശാന്തേച്ചി അൽപ്പം സ്വരമുയർത്തി വിളിച്ചു.അനക്കമൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ലെന്നു ഉറപ്പുവരുത്തി,രേഷ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ പുറത്തുനിന്നും കുറ്റിയിട്ടു. എന്നിട്ട് വീണ്ടും എന്റടുത്ത് വന്നു."ഇത്ര പെട്ടന്ന് ഉറങ്ങിയോ?"ഞാൻ ചോദിച്ചു. "ഉവ്വ്‌.. എനിക്ക് ഉറക്കകുറവിന് ഡോക്ടർ തന്ന ഗുളിക പാലിലിട്ട് ഞാനവൾക്കു കൊടുത്തു..അവളെങ്ങാനും ഇതറിഞ്ഞാ സ്വന്തം മകന്റെ മുൻപിൽ എന്റെ മാനം പോകും ഇനി ആനക്കുത്തിയാലും അവൾ എഴുന്നേൽക്കില്ല"ശാന്തേച്ചി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. രേഷ്മ ഘാടനിദ്രയിലാണെന്നു കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു മോഹം തോന്നി.

ഉറങ്ങുന്ന അവളുടെ സൗന്ദര്യം എനിക്കൊന്നു കണ്ടാസ്വദിക്കണം!ശാന്തേച്ചി മുറിയുടെ വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് കുറ്റിടിടുമ്പോൾ ഞാൻ അവരെ വിളിച്ചു."ശാന്തേച്ചി.. കുറ്റിയിടേണ്ട.. രേഷ്മ എന്തായാലും ഇപ്പൊ ഉണരാൻ പോകുന്നല്ലലോ?"ശാന്തേച്ചി ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു. എന്റെ അരികിൽ വന്ന അവരുടെ നെറ്റിയിൽ ഞാൻ അമർത്തി ഒരു ഉമ്മകൊടുത്തു. അവരുടെ മുഖത്ത് കാമം വിടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ അവരെ വാരി പുണർന്നു. ശാന്തേച്ചി എന്നിലേക്ക്‌ കൂടുതൽ ഇഴുകിച്ചേർന്നു.അവർ എന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ഭ്രാന്തമായി ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ശാന്തേച്ചിക്ക് കഴപ്പ് മൂത്ത് നിൽക്കുകയാണ്!ഞാൻ അവരുടെ കണ്ണുകളിലും കഴുത്തിലും കവിളത്തും മാറിമാറി ഉമ്മവച്ചു. വലത്തേ മുല ഞാൻ ബലമായി പിടിച്ച് ഞെരിച്ചു.അന്നേരം അവരുടെ തൊണ്ടയിനിന്ന് "ഹാ.."എന്നൊരു സ്വരം ആ മുറിമുഴുവൻ കേൾകുമാറ് ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങി."ശാന്തേച്ചിക്ക് വേദനിച്ചോ..?"ഞാൻ അവരുടെ കാതിൽ മുഖം ചേർത്ത് ചോദിച്ചു."ഇല്ലെടാ മോനെ.. നീ എന്ത്‌ വേണമെങ്കിലും ചെയ്‌തോ എനിക്ക് വേദനിക്കില്ല.."അവർ എന്നെ കൂടുതൽ ഇറുക്കി പിടിച്ചു.ഞാൻ അവരുടെ ചെവിയിൽ പതിയെ കടിച്ചു."എന്റെ ശാന്തേച്ചിക്ക് എന്താ വേദനിക്കത്തെ..?

"ഞാൻ വീണ്ടും സ്വരമടക്കി ചോദിച്ചു."നീ എന്റെ കെട്ട്യോനല്ലേ..?പിന്നെങ്ങനെ വേദനിക്കും!ഇനിയിപ്പോ കൊറച്ച് വേദനിച്ചാലും ഞാനങ്ങു സഹിച്ചോളാം " ശാന്തേച്ചിയുടെ ആ പ്രസ്താവന കേട്ട് എന്റെ കീഴ്ഞരമ്പുകളിൽ